Ellerİn Dİyorum Ellerİnİ Sevİyorum

[iktidar]

ELLERİN DİYORUM...

Kırıldığın yerlerden geçiyorum; kırıldığın, incindiğin yerlerden...
Geceye dokunan ince, zarif ellerinden…
Sabahları buruk bir küskünlük gibi karşılayan o güzel bileklerinden...

Kırıldığın yerlerden geçiyorum bi’ tanem, çünkü kırıldığın 'o yerleri' biliyorum; işte bu yüzden ellerini tutuyor, bu yüzden bileklerini öpüyorum...
Orada; nesnelerle dolu bir ‘yer’de, eşyalarla çevrili bir halde; karanlığa uzanan zayıf, narin ellerin; kuzey rüzgârlarına mahkûm o çatlak dirseklerin; ‘orada’ yapayalnız; ve ‘orada’ kimsesiz…
Sen ‘orada’ çok üşüyorsun bi’ tanem; biliyorum…
Üşüyorsun; ama her seferinde, yine ‘o yerler’e düşüyorsun…

Beni sevme istersen; sevme beni istersen...
İstersen, hemen sıkılıver benden, ya da soğuyuver birden; aniden...
Ama yemin ederim:
kırıldığın o yerleri iyi biliyorum;
çünkü kırıldığın o yerlerden geliyorum...
Ve artık itiraf ediyorum: Seni değil, ben sadece senin o küçük ellerini seviyorum...
Ve bu yüzden ellerini tutup göğsüme koyuyorum; bu yüzden bileklerini çekip dudaklarıma götürüyorum...

İşte bu yüzden uçuruma birlikte düşelim istiyorum; ve bu yüzden ellerimi hep tutsa, hiç bırakmasa, diyorum...
Çünkü seni ellerinden tanıyorum, bileklerinden biliyorum; ve bu yüzden işte, onları öpüyor, öpüyor, öpüyorum; ve öperken ürperiyorum...
Parmak uçlarıyla hep dokunsa saçlarıma, ellerini hiç çekmese kalbimden, diyorum;
ve parmaklarını her geri çekişinde ve ellerini benden alıp her götürüşte, 'kim' olduğumu ve ne diye boğulup durduğumu hiç bilmiyorum...

Bi’ tanem;
beni sevme istersen;
ellerinden tanıyorum artık seni ben;
kollarından, parmak uçlarından, bileklerinden ve dirseklerinden...

Seni sana anlatıyorum şimdi, yani dünyanın en güzel ellerini; düştüğün o yerleri çok iyi biliyorum çünkü…
Orada; ışıklı şehirler, boyalı binalar arasında, uzayıp giden kıyılar gibi duran çatlak ellerin; ve bulanık gülüşlerin…
Ve ‘orada’ senin; soğuk taş yapılar altında kalan, silik yüzler ve soluk bedenler arasında korkularla kuşkuları birbirine bağlayan ve sahipsiz köprüler gibi bırakılan buğulu gözlerin; ve yolunu şaşıran anlamsız geçişlerin…

Bi’ tanem;
beni sevme istersen...
Ama yeter ki uzak tutma ellerini ellerimden...



Düştüğün yerleri biliyorum artık ben…
Düştüğün yerleri çok iyi biliyorum; çünkü ben ‘oradan’ geliyorum...
İşte zaten bu yüzden, seni değil ellerini seviyorum...

[iktidar]

Sen Bana Kızmazsın demi !



Anne, bana kızmazsın di mi? İncitmezsin di mi sen beni? Benim sana asla kızamayacağım gibi! Asla incitemeyeceğim gibi!
Bak anne, buradayım, 'saklandığımız' yerde; başkaları tarafından hep incitildiğimiz, aşağılandığımız 'eşik'te...
Ölümün kol gezdiği bu caddelerden, çocukların tecavüze uğradığı şu lanet şehirlerden, kurtar bizi anne...
Kurtar bizi bu 'karanlık yer'den; ve çıkar bizi bu 'zifiri beşik'ten...

Sana söz veriyorum anne; söz veriyorum!
Kestireceğim saçlarımı...
Söz veriyorum!
Söz!
Söz!
Söz veriyorum anne!

Seni yok saydım diye kızma bana nolursun...
Küçük bir çocukmuşum ve bütün ömrüm boyunca, seni arayıp durmuşum...
Sonra seni bulmuşum; ama yolumu yörüngemi unutmuşum; kızma bana nolursun...

Ne çok zaman olmuş anne birbirimize dokunmayalı; ne çok zaman olmuş birbirimize sarılmayalı, kucaklamayalı...
Biz bunca zaman bu kanlı nehirde nasıl da kaldık; bu kanlı nehre nasıl alıştık!
Ama artık çıkalım bu nehirden anne, çıkalım bu nehirden; ve çekip gidelim bu şehirden!
Çok korkuyorum anne!
Kurtar bizi artık bu 'karanlık yer'den ve çıkar bizi nolursun bu 'zifiri beşik'ten...
Çok korkuyorum!

Sana söz veriyorum anne!
Kestireceğim o çirkin, dağınık saçlarımı...
Söz veriyorum...
Söz!
Söz!
Belki yine okşarsın diye!

[LordTwilight]

Çok Anlamlı Teşekkürler

[iktidar]

Sen şimdi kirpiklerini aralasan, belki yağmurlu bir güne uyanacağız…

Soğuk sert rüzgârlar geçecek kalbimizden, bir martı gözlerimize konacak…




Ve karşımızda külrengi bir denizle yeryüzünü birleştiren çizgide rengârenk gemiler… ve tekneler...


Şimdi sen kirpiklerini aralasan, belki bambaşka bir sonbahara uyanacağız...

[LordTwilight]

Canım Benim Ya Çok Seviyorum Ailemi

[zeynep mansız]

çok güzel....

[Mujde^^]

teşekkürler canım...

[iktidar]

yorumlarınınz için çok çok tşk ederim

[iktidar]

Hani sevmek gerekirdi insanları,
Bu cömert halinde her kese acdin kapini bir bana bana mı yer veremedin?

Derman bulma niyetiyle anlatmaya çalıştığım dert değilsin
Hangi gezegenin zaman birimi işliyor bünyende?beyninde içinde
Ne kadar çabuk unuttun beni?
Hani benimdin sadece!
Seni benden nasıl aldın da kendini sahiplendin!

Bitse de sözü gitse diye bakan gözlerin ilk kez canımı yakıyor
Öyle canim yaniyorki bakisin bir bahane ariyor bumudur kanin canin sevgin bumudur..

İşte bundandır bu denli keskin cümleler sarf ediyor olmam
Canın yanmalı!
Yanmalı ki nerende yer ettiğimi bilmeliyim
İstenmediğimi bildiğim halde bu onursuz davranışımdan dolayı
Ya çok sevdim seni, ya da sadece deliyim.

Tamam gidiyorum…
Sende kalsın aklım ki artık yaramaz bir işime
Tarafından sürgün edildiğimin resmidir gidişim
Üstüne yıkılsın bu an!
Tüm benliğini sarsın ki üşüme.
Sen hoşça kal,
Bense sevgisiz ve sensiz...

[nuray1988]

hepsi birbirinden güzel saol paylaşımların için cnım yüreğine sağlık...