Düşler Denizi...''farelikoy 'den şiirler....''

[farelikoy]

I

Duru bakışlarını bir yudumda alıp içime
Gölgende serinlettim ruhumu
Sen!..
Masal zamanlarının masum çiçeği,
Hayatıma tırnak arası giren im:
Sanadır bu şiirim.


II

Sen düşümdeki gülüşsün
Gece yakamozum, sabah çiyim
Dingin limanısın en fırtınalı günlerimin.
Hayatla ölümün kesiştiği gezegensin.
Cansuyumu senden alır
Senden giderim ölüme, gideceksem
Ki geride tek aşkım kalır...


III

Sen çocuk yüreğimin vefalısı
Muzip ve ayıp oyunlarıma ortak
Özgür düşüncelerimin çiçekli yolusun
Kilitli kapılarıma maymuncuk...

Yabanmersini, ıtırlı bahçe
Denizyosunu ve menekşe
Ben diyeyim bir ömürlük, sen de bir tomurcuk
Solmayan gülümsün işte, başka söze ne hacet...


IV

Sen gökyüzümde bir göktaşı
Düştüğün her yürek
Benim boğulmama sebep
Sen yüzüme vuran yağmur damlası,
Yaşamla aramdaki ırmak
Ki köpükler kadar ak...

Sen içli bir uzun yol türküsü
Dokuz sekizlik arabesk
Ben seni her dinlediğimde mest.


V

Kaç dolunay devirdi bilir misin bu yürek
Kaç yıldızsız gece alkole yatırıldı
Tanyeri kızıllığı
Sensiz kaç kere ağartıldı?

Kaç tırtıl kaç koza ördü
Kaç kelebek sığdıramayıp sevdasını
Yüreğinin duvarlarını yıktı
Kaç Ferhat kaç Şirin kendi ölümüne doğdu?

Kaç mevsim bezedim bekleyişinle
Kaç yaprak rengini verdi hazana
Beynimi kemiren tek bir soruyla
Kaç şiir yolladım, beni duysana...


VI

Denizini kaybetmiş bir akarsu sevdam
Bu kıyıda ben, orada sen
Aramızda saçların uzanıyor

Kuvvetli bir avaz
Seni seviyorum, seni seviyorum, seni seviyorum..
Sesim kısılıyor

Kan kuyusu gözlerim
Seni görememekten yorgun
Ellerimde hasretinin yükü var
O eller ki sıcaklığına vurgun...


VII

Seni sevdiğim için
Seni sevmeme sebep olduğu için
hayatı
Acıların buruk tadını,
Sana benzediği için
Yanımdaki oynak kadını
Seviyorum... çünkü
Sevmeyi biliyorum.


VIII

Sen giderken
Kentimin tüm evleri yıkılıyor
Büyük boşluklarda esiyor ayrılığın fırtınası
Elimdeki gülü veremiyorum
Gülemiyorum
Sana gelemiyorum

Sen giderken
Eflatun düşlerim üşüyor
Süzülerek gittiğin yol
Bana taş diken oluyor


IX

Sana giden yollarda
Kaç kanat vurursa vursun
Göçebe yüreğim
Hep bir eksik

Varken yok
Yokluğunda bile çok
Ulaşılmaz aşk
Güneş yanığı sevdamsın


X

Kime sorsam
"Nasıl etsem, nasıl yapsam da"
Seni
Menekşeli yarimi
Yüreğimin yağmur kokusunu bulsam

Sen ki,
Parça bulmacada eksik kalan
Nefesimden cama yansıyan
Buğu
Dingin yüreğimde salınan kuğu
Ve bahçemin her dem taze tomurcuğu

[farelikoy]

Her şey çoğalır dünyada yaşamak adına
Kanundur bu.
Sevgi çoğalır, övgü çoğalır, kaygı çoğalır
Kin, nefret, düşmanlık
Yalan ve yalınlık
Yılanlık
Çıyanlık çoğalır.

Sitemler de, görkemler de çoğalır.
Gözpınarlarındaki yaş,
Dudak kenarındaki kırık dökük ve yavaş
Ve tedirgin gülüş ve bakış
Ve kaçışlar da çoğalır, kaçınılmaz...

Her şey çoğalır dünyada
Var olan ve olacak
Yar olan ve sıcak
Kurak ve bireysel sevgiler
Sevgililer
Kahrolası ihanetler çoğalır.

Yakınlıklar çoğalır teknoloji gereği
Hasretler çoğalır yakınlaştıkça
İnsan insana uzaklaşır,
İnsan kendinden uzaklaşır
Uzaklar çoğalır uzlaşılmaz biçimde
Us almaz bunu...

Her şey çoğalır kolay ya da yapay
İnkar edilemez bir gerçek ve isyan
Kar eylemez çoğalsa da zamana uyup
Çığ gibi çoğalsa da çağ tekdüze
Bir yalnızlık yerinde sayar uygun adım
Çünkü o zaten çoktur,
Ve yalnızlık suçtur bu zamanda
Ve çocuktur.

Ve çocuk,
Umuttur her daim yüreklerde.
İşte ben de böyle
Çoğalmakla çocukluk arasında
Med-cezirler yaşamakla
İhanet etmekteyim insanlığa

Yüreğimde bir çocuk,
Yüreğim de bir çocuk...

[**zerd@**]

Yüregimde bir çocuk
Sevinçle hüznü
Bir arada yaşıyor
Bir elinde umut çiçekleri
Digerinde mutsuzluk dikenleri...

Yüregimdeki bu çocuk aglıyor,
Batmış eline
Mutsuzluk dikenleri...
Umut çiçekleri
Gönlünü okşuyor...
Kendisini
Bekleyen geleceği
Umut çiçeklerinde
Biliyor...

Yüregimdeki çocuk
Ellerin de
Umut çiçekleri,
Gözlerinde
Bir ümit ışıgı yanıp sönerken
Kendisine sevgiyle uzanacak
Bir dost eli bekliyor...

Yüregimdeki çocuk
Bir elinde umutsuz dikenleri
Digerinde umut çiçekleri
Gözlerinin içi gülüyor...

Yüregimdeki bu çocuk
Gelecekten umutlu
Hayatla barışık yaşıyor...

alıntıdır...

[farelikoy]

Kıştı... Soğuktu...
On bir yaşın küçük elleri avuçlamıştı bilyelerimi.
Çocuk çığlıklarında ısıtıyordum yüreğimi
Ocak ayazında.
Oysa, az sonra hayatımın ilk ve en büyük
En çok acıtacak yarası
Öyle bir yakacaktı ki bedenimi,
Değil zemheri soğuğu
Kutup iklimi ferahlatmayacaktı yüreğimi

Kıştı... Soğuktu...
Herkesin sırayla yaşadığı
Ve fakat hep sıra geçtikten sonra fark ettiğimiz rutin
Herkes ne yaşadıysa, ne eksik ne fazla...
Herkes ne kadar yandıysa...
Ama en çok çocuklar yanıyor ölüm ateşiyle
Biliyor musunuz bunu?

Kıştı... Soğuktu...
Öksüz ve boynu bükük günlerin başlangıcıydı.
Gri bulutların ardına saklanan
Bir yeni sayfaydı.
Ve benzer sayfaların habercisiydi.
Ahh!.. Keşke yok saymak yok etmeye yetse...
Keşke olmamış gibi yapsak da olan geri dönse...

Kıştı.. Soğuktu...
Son nefesine kadar dimdik ayakta, mağrur kalan...
Dağ gibi adam, ütopyam, babam...
Ölüm anında gözünde beliren bir damla yaş var ki,
işte onu hiç unutmam.
Çünkü bendim o gözpınarında biriken
Ve az sonra kayıp yiten...

Kıştı... Soğuktu...
Ölümün soğukluğu değildi ama asıl üşüten.
Söylememiştin bana,
dememiştin ki hiç gideceğini,
gitmeden.
Şimdi ben kime...
Şimdi ben kimden...
Şimdi ben nerden kuvvet alıp tutunacağım hayata?

Kıştı... Soğuktu...
Çeyrek asırlık bir özlemin başlangıcıydı...
Acıydı...
Ve acıya tütün basmak,
Alışmak kesmiyordu yürekten damlayan kanı,
İsyanı.

Kıştı...
Soğuktu...
Babamdı!..

[farelikoy]

-1-
Düşler denizinin dingin ölüsüyüm
Can oldu çoktan bedenim
Adını bile bilmediğim
Balıklara...

Yüz yılı aştı bekleyişim.
Batışını gördüm Titanic'in

Düşler denizinin dingin ölüsüyüm
Denizkızı böyle beklediğim
Ağlamaktan yosun tuttu gözlerim
Mecaz değil...

Yüz yılı aştı bekleyişim
Batışını gördüm Titanic'in


-2-
Düşler denizinde
Boynu bükük
kuma gömük durmaktayım.

yıllar, yüzyıllar gördüm
akıntılar, balıklar
Anlatılmaz karanlıklar...

Düşler denizinde
durmaktayım.
Şarap dolu anforayım...


-3-
Bir deniz yıldızıyım düşler denizinin kumsalında.
Hangi dalgaydı o hoyrat pencesiyle beni yüreğinden
Hangi rüzgardı o beni denizimden
Hangi geceydi bilmem,
Kopardılar sevdiğimden...

Şimdi bundandır suskunluğum
Boyun eğmişliğim bundan.
Tek umudum bir masum el
Güneşten önce davranacak
Canıma hayat katacak
Beni denize bırakacak...

Umudum var;
Demek
Yaşıyorum!..


-4-
Bir yoksul balıkçıydım hırçın dalgalar arasında
Kıyıdan umudunu çoktan yitirmiş
Biliyordum ki bu son yolculuk
Son umut...

Onun için tuzlu suyla çalkaladım ağzımı
Onun için dudaklarımda hala
Deniz kızının nazı, endamı...

Bir yoksul balıkçıydım geçim derdinde...
Gözlerim pul pul asılmış ufka
Ellerim ekmek yarası
Balık karası...

Onun için maviye akıttım düşlerimi
Onun için gizledim düşüşlerimi
Üşüyüşlerimi...

[farelikoy]

AŞK DÜŞ/ÜNCE AKLA...

Yaralı bir kuş
sevda taşının izini kanatlarında taşıyorken hala,
aşktan bahsedilmez ona...

Aşk durur,
kuş gelir hazır olunca.

Gerisi düş...
Gerisi düş...

[farelikoy]

Oysa denizin aklına gelmez hiç martısız kalacağı...

...Ve bir çift kanat kateder
bir uçtan bir uca deryayı
Onun'çin martıya öykünür
İki kıyıda iki sevdalı...

[farelikoy]

VEDA

Bir kapı ardında bırakıp gideceğim sizi
Bir fırtına silecek izlerimi
Öykülerim yağmur sularıyla özgürlüklerine kavuşacak ve
Bir küçük çocuk ağlayacak ardımdan

Gün denizle sevişmeye başlamadan
Gecenin haşmetiyle ayrılacağım aranızdan
Dilekler hep "aydınlık günler"e olacak
Aydınlığın anlamını kavramadan

Giderken
Kentimin bütün evleri yıkılacak geçtiğim sokaklarda
Hırçın denizin hoyrat dalgaları
Mavi yakamozlarla örtecek menekşe kokularını
Yüreğimde, kentimin olduğu yerde
Büyük boşluklar taht kuracak
Ve bu uzun hasret mevsiminde
Onsekizlik kızlar -ki hepsi hayallerimde-
Hicaz faslına başlayacak

Bir kapı ardında bırakıp gideceğim sizi
Kapı bana mı kapandı size mi, bilemeyeceksiniz
Bir gökyüzü şahit olacak gidişime, bir deniz kızı
Nasıl gittiğimi göremeyeceksiniz

Sonbaharla
Sonbaharın hüznüyle başlayacağım hazan artığı yolculuğuma
Yanımda ümitlerim, sevgilerim, yaşanacak günlerim
Yanımda gizlerim ve saklı hislerim
Bilinmez bir gemiyle yelken açıp ufkuma
Dargınlıklarımı, pişmanlıklarımı ve gözyaşlarımı
Ve gönlümün yarısını, ömrümün bir parçasını
Ve kokularımı
Ve korkularımı
Çocukluğumu ve hırçınlığımı
Hatalarımı ve günahlarımı
Haksız yüklendiğim ahlarımı
Velhasıl kelam "ben"den gayrı ne varsa
Kurulup güverteme kral misali
Martı kuşlarına
Eşe-dosta, arkadaşa
Hısıma-hasıma
ve bana sallayacak mendili olana
Ve gözü yaşlı bir çocuğa
Bir çingene bohçasında bırakıp
Hepsine son ve en büyük selamımı sarkıtacağım:
"Aydınlık günler"e emanetimsiniz
Size iyi bakalar...

[lehua768]

Bir kapı ardında bırakıp gideceğim sizi
Kapı bana mı kapandı size mi, bilemeyeceksiniz
Bir gökyüzü şahit olacak gidişime, bir deniz kızı
Nasıl gittiğimi göremeyeceksinizSonbaharla
Sonbaharın hüznüyle başlayacağım hazan artığı yolculuğuma
Yanımda ümitlerim, sevgilerim, yaşanacak günlerim
Yanımda gizlerim ve saklı hislerim
Bilinmez bir gemiyle yelken açıp ufkuma
Dargınlıklarımı, pişmanlıklarımı ve gözyaşlarımı
Ve gönlümün yarısını, ömrümün bir parçasını
Ve kokularımı
Ve korkularımı
Çocukluğumu ve hırçınlığımı
Hatalarımı ve günahlarımı
Haksız yüklendiğim ahlarımı
Velhasıl kelam "ben"den gayrı ne varsa
Kurulup güverteme kral misali
Martı kuşlarına
Eşe-dosta, arkadaşa