ڪºℓ y∂ηιм

[SonSuzLuq]

Gel Aşkı YAR Eylediğim...


Gel, ‘ben’ bildiğim…

Zaman, sensizlik…
Saat; yalnızlığı ‘sen’ geçiyor…

Her hecesi ‘sen’ kokan, özlemler biriktiriyorum içimde…
Ve gözlerime sığınmış, yüreğimde saklanmış sessizliğin…

Yalnızlık değil çığlığım, yokluğun sebebim…


Oysa ben, varlığının sesiyim…
Yokluğunun hüznüyüm…
Ve sana adanmış özlemlerin en kuytusuyum…

Ah bu uzaklar…
Sana beni, bana seni uzak eyleyen yollar…
Tükenmiyor bu yokluklar…

Ben ki,
Yanındayken bile sana özlem dolu…
Yüreğine tutsağım..


Gel, ‘aşk-ı yar’ eylediğim…

Sensizliğe alışmak yerine sen’li zamanda kaybolmayı istiyorum…
Şimdiki zamana uyarlamak istiyorum ‘seni’…
Ve özlemin, varlığında anlam olsun istiyorum,
Seni yaşayan benliğime…

Ve şimdi;
Zaman, sensizlik…
Saat; yalnızlığı ‘sen’ geçiyor…

Lakin,
Yüreğine uzak düşen yüreğim, seni yazıyor zamana…
Zaman ki; sensiz bir asır, seninle bir an ‘bana’…

Ve ben yine;Özledim, çok özledim…

Gel, ömrüme ‘şans’ dediğim…

Özleminin içinde boğuluyorum….

[SonSuzLuq]

Seni seviyordum

Seni seviyordum ve senin haberin yoktu.
Saçlarını izliyordum uzaktan, kulağının arkasına
düşüşü ve burnun herkesten başkaydı işte.
Güldüğün zaman yukarıya bakardın. Yukarı kalkan
başın ve gülen gözlerin vardı, ne güzeldiler...

Sen bilmiyordun, ben seni seviyordum.
Kalbime sığmıyordu aklımdan geçenler. Duvarlara,
vitrin camlarına kaldırımlara çarpıyordu. Geri dönüyordu
çoğalarak. Senin sesini duyduğum masalarda erteliyordum
herşeyi, her şeyi erteleyişim oluyordun. Kalp ağrısı
oluyordun, birlikte soluduğumuz sokak isimleri oluyordun.
Mevsimler değişiyor ve büyüyorduk. Dönemeçler geçiyor,
köprüler göze alıyor ve bazen tekin olmayan suların
üzerinden atlıyorduk. Cesurduk... Ufuk çizgisi maviydi,
gün batımı hep turuncu ve kırmızıydı bütün karanfiller.

Ben seni seviyordum, bilmiyordun.
Sevinçlerim oluyordun arasıra, sen hiç bilmiyordun.
Sonra herhangi biri oldun. Bütün sevinçlerim bittikten
sonra yağmurlar yağdı serin haziran akşamları...
Sonra bir gün uzaktan gördüm seni. Saçların
bana inat, başın her şeye meydan okuyarak.
İşte yine aynı... Kalbimi acıttın. Her zamanki gibi.
Değiştik sanıyordum.
Ve sen yine bilmiyordun.

[SonSuzLuq]

Geceydi.

Sızılar coğalıyordu.
ve gece;

Şifa Umduğum,

''Kör'' Bir tabibden Başkası değildi.
Aşk Olası Yangınıma.

[SonSuzLuq]

(Ben bütün yeşillerimi inatçı ayazlara çaldırdım;
sen kendinin ellerinden tut
ve kendine benim için bir gül ver.)

Kendine
bir
gül(ü)ver.

[SonSuzLuq]

"Bakışım sarfetmiyor içimdeki kederi.
bu rüzgâr ruhumun yabancısıymışım gibi durduğum bu rüya.
hazır değilim oysa külümden
bir gülle çıkmaya.
yüküm yok sözümden başka."

[SonSuzLuq]

...
Uzun,
uzun bir tren yolculuğuydu hasretin.
Ben her dakikada en az altmış kere öldüm,
ve en az seni sevdiğim kadar üzüldüm yokluğuna.
Çok daha kumralını tanıdım sonra;
yalnızlığın.
...

[SonSuzLuq]

İranli şair der ki; ''Aşk'a uçma kanatların yanar.''
Mevlana der ki; ''Aşk'a uçmadıktan sonra kanat neye yarar.''

[SonSuzLuq]

Nasıl öldürülür bir düş
../..
Ona dokunmak bile öylesine zorken.
İmgelerin izdüşümünde dansa kaldır beni!
uyuklayan bedenimi uyandır
yüreğimi uçuklatan satırlarına sarıldım
hadi beni yeniden kandır.

Ama gene de herkes sevdiğini öldürür,
Bu böyle bilinsin.
Kimi bunu kin yüklü bakışlarıyla yapar,
Kimi de okşayıcı bir söz ile öldürür,
Korkak, bir öpücükle,
Yüreklisi kılıçla, bir kılıçla öldürür!
Kimi insan aşkını gençliğinde öldürür,
Kimi sevgilisini yaşlılığına saklar;
Bazıları öldürür Arzunun elleriyle,
Altın’ın elleriyle boğar bazı insanlar:
Bunların en üstünü bıçak kullanır çünkü
Böylelikle ölenler çabuk soğuyup donar.

[SonSuzLuq]

Şimdi susma vakti.
Ve demir parmakların arasından görebildiğimiz gökyüzüne bakıp bakıp
Bu sevdayı "ayrılığa" gömmeliyiz.
Gömmeliyiz çünkü biz iki yakası kavuşmayacak iki uçurumuz.
Çünkü biz aşkı ''öldürmekten'' suçluyuz ~

[SonSuzLuq]

Biliyorum vuslat yakinlarda.
Ve yine biliyorum sabretmesini bilmeli insan.
Sabrediyorum ~
Okumak fiili bir senle başkalaşıma uğruyor
ve
tarih tekerrür ediyor kelimelerin soykırımında.

Her mağaranın eşiğinde
ölü bir güvercin
bir de insanların kirle ördüğü ağ.

Yarim
yarım
yarem
eyvallah.

Sen yalan(cı)lara inat yaşa.

Dilin söylemese de gözlerin ''ayrılık'' diyor ~