BİR GÖREBİLSEM SENİ

[zeynep mansız]

pardon yaaa gereksiz yazılarda eklenmiş.farketmemişim

[zeynep mansız]

BEŞİNCİ MEKTUP

Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?

Güneş çoktan doğdu.
Uyanmış olmalısın.
Saçlarını tararken beni hatırladın, değil mi?
Öyleyse ayrılmadık.
Sadece özlemliyiz ve bekliyoruz.

Zamanı hatırlatan her şeyden nefret ediyorum.
Önce beklemekten.
Ömür boyunca ya bekliyor ya bekletiyor insan.
İkisi de kötü, ikisi de hazin tarafı yaşantımızın.

Bir çocuğun önce doğmasını bekliyorlar,
Sonra yürümesini, konuşmasını, büyümesini...
Zaman ilerliyor, bu defa para kazanmasını,
Kanunlara saygı göstermesini,
İnsanları sevmesini, aldanmasını, aldatmasını bekliyorlar.

Ve sonra ölümü bekleniyor insanoğlunun.
Ya o? Ya o?
İnsanlardan dostluk bekliyor, sevgilisinden sadakat,
Çocuklarından saygı ve bir parça huzur bekliyor,
Saadet bekliyor yaşamaktan.

Zaman ilerliyor, bir gün o da ölümü bekliyor artık.
Aradıklarının çoğunu bulamamış,
Beklediklerinin çoğu gelmemiş bir insan olarak
Göçüp gidiyor bu dünyadan.

İşte yaşamak maceramız bu.
Yaşarken beklemek, beklerken yaşamak
Ve yaşayıp beklerken ölmek!

Özleme bir diyeceğim yok.
O kömür kırıntıları arasında parlayan bir cam parçası.
O nefes alışı sevgimizin, kavuşmalarımızın anlamı.
O tek güzel yönü bekleyişlerimizin.

İnsanlığımız özleyişlerimizle alımlı,
Yaşantımız özlemlerle güzel.
Özlemin buruk bir tadı var, hele seni özlemenin.
Bir kokusu var bütün çiçeklere değişmem.
Bir ışığı var, bir rengi var seni özlemenin, anlatılmaz.

Verdiğin bütün acılara dayanıyorsam;
Seni özlediğim içindir.
Beklemenin korkunç zehri öldürmüyorsa beni;
Seni özlediğim içindir.
Yaşıyorsam; içimde umut varsa,
Yine seni özlediğim içindir.

Seni bunca özlemesem; bunca sevemezdim ki!

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

[zeynep mansız]

KALP YANGINI
Anlatılması imkansız biliyor musun
Bir insanın başka bir insan için bu kadar yanması
Onu gördüğü zaman dizlerinin tutmaması
Konuşamaması…

Adına ne derler acaba
Sadece sevda denip geçilir mi
Yoksa başka bir ismimi vardır
Ya da sadece ben mi yaşıyorum bu duyguları
O yüzden mi bu kadar tarifsiz bu durum
Yanıyorum tutuşuyorum
Anlatamıyorum

Nasıl bir duygu tüneli bu
Nasıl bir aşk ateşi
Hangi dilde anlatılır bu kalp yangını
Hangi asırda yaşanır

Ben bu kadar yakınken sana
Sen yıldızlar kadar uzaksın bana
Yoksa işlediğim günahların
Bedeli mi bilmem
Bu aşk ateşinde yanmak

Yoksa böylesine aşık olmak mı suçum
Gözlerinden başka
Hiç bir şey yokken dünyamda
Bulanmışım demek ki baştan başa günahlara

Adına ne derler acaba
Sadece sevda denip geçilir mi
Yoksa başka bir ismimi vardır
Ya da sadece ben mi yaşıyorum bu duyguları
O yüzden mi bu kadar tarifsiz bu durum
Yanıyorum tutuşuyorum
Nasıl söner bu kalp yangını
Bilmiyorum

[zeynep mansız]

BİR DAHA ÖLMEM Kİ

Ne kadar zor
Ah ne kadar zor
Ne olur ben öleyim
Ne olur ben yerinde olayım
Mezarına ben yatayım
Sensiz ben ne yapayım
Ben tek başıma yaşamayı bilmem ki
Ben hesap kitap ne
Borç harç ne bilmemki
Ben sensiz gülmemki
Seninle gömsünler
Bir daha ölmemki
Yatağımız gibi
Mezarımız bir olsun
Beraber yaşlanmadık
Bari beraber bu beden çürüsün
Ne olur bırakmasın
Onu götüren benide götürsün
Ayrı bir yer istemem
Aynı mezara yatırsın

[zeynep mansız]

İcimdeki sızının adı çarezisliğim
Gözümden akan yaşın adı yalnızlığım
Yokken var oldum tekrar seninle

Yaşama sevincini sende kazandım
Tekrar actım kapanan gözlerimi
Seninle yürüdüm tek başıma yüreymeyeceğim yolları!!!

Yaşama dair ne varsa
Seninle tatdım herşeyi
Bekle beni sevdiğim
Bu aşk ancak mezarda biter

Kimseler ayıramaz seven kalplerimizi
Kimse engel olamaz kavuşmamıza
Her zorluğun üstesinden gelirim sennle
Yeter ki sen bekle beni sevidğim!!!!

Zamanlar gecmek bilmeyecek
Biliyorum bensiz yüzün hic gülmyecek
Bensiz kaldığın sürece hep kacı ceker olacaksın

Sen merak etme sevdiğim
Sen her zaman ki atan kalbimle
Her zaman ki heyecanımla bekleyceğim

Ne yollar ayıracak bizi
Ne de araya giren zaman


ÇÜNKİ SENİ ÇOK SEVİYORUMM

[zeynep mansız]

Çelişki

Çelişki,
Ruha karışır.

Vicdan,
Boynuna asılır.

Yas saatlerini terketmeden,
Çıkma yolculuklarına.

Kıtanı terkeden gölgeler,
Geçti sandığın hüzünler,
Ve terkedilen, sana ait, sen ler!

Yakanda...

Ve sen,

Çelişkinle başbaşa....

İnsanlara söylediğin yalanlara değil,
Kendine söylediklerin.

Tercihlerin değil,
Yaşamsal değişimlerin.

Söylebildiklerin değil,
Gösterebildiklerin.

İdeallerin değil,
Ütopyaların.

Sildiklerin değil,
Karaladıkların.
Altına attığın imzaların..

Gidip gelen döngü,
Artçı depremi.

Ne yıkar,
Ne bozar seni,

[zeynep mansız]

Bu Gün Bir Başka Güzel... (Rubai Tarzı)

Her zaman güzelsin ya, bugün bir başka güzel…
Güzelliğin düşürdü; beni bu aşka, güzel!
Yüreğine al beni, bırakma hiçbir yere;
Değişmem cennet âlâ; saraya, köşke güzel!

Gerdanın ay sarısı, dudakların bal kiraz,
“Seni sevdim” de bana, gönlüm avunsun biraz…
Bir gün yok olacağız, sevsek de, sevmesek de;
Sevmek, sevilmek kârdır, hemen etme itiraz.

Boyun mermer sütunu, kar beyaz inci dişin,
Âşığı öldürmez mi, salınarak gidişin?
Allah canımı alsın, göstermesin o günü;
Bindebir’i ölmeden öldürür terk edişin.

[zeynep mansız]

Durdu Durmadı (Cinas, Tezat ve Mübalağa sanatı)

Durdu gitti; güneş durdu, ay durdu
Zaman durdu, yine Durdu durmadı.
Yedirmeden, içirmeden doyurdu,
Nutkum durdu, yine Durdu durmadı.

Güneş doğdu, yerin altı ışıdı
Yıldırımlar ensemizi kaşıdı,
Ağustos’ta sanki mevsim kış’ıdı,
Yağış durdu, yine Durdu durmadı.

Işıkları yansıtmadı aynalar,
Zemheri’de çiçek açtı ayvalar…
Olgunlaşmış, dökülecek meyveler;
Dalda durdu, yine Durdu durmadı.

Cimrilerden cimri çıktı cömertler,
Derdimize derman oldu tüm dertler…
Hiç sözünde durmayan şu nâmertler;
Sözde durdu, yine Durdu durmadı.

“Durdu” adı dursun diye konmuştu,
Güzel Durdu bir kış günü donmuştu.
Ne gün görmüş, ne dünyada onmuştu,
Kalbi durdu, yine Durdu durmadı.

Bindebir'im yürüyünce deryada,
Gerçekleri yakaladım hülyada…
Olmayacak şeyler oldu dünyada,
Aklım durdu, yine Durdu durmadı.


Açıklama:
Durdu= Bir bayan adı
Durdu= Durmak fiilini işlemek.
Durmadı= yaşamadı demek.

[zeynep mansız]

aciyan Sol Yanima İnat

duĞum GÜnÜmmÜŞ BugÜn Benİm
yİne Haberİ Yok Kİmsenİn
daha Demİn Hatirladim Bende
İnanir Misin? HİÇbİr Şey Hİssetmİyorum
yokluĞun DiŞinda Senİn!
sirilsiklam Yİne Kalp Kİrpİklerİm
ÜŞÜyorum Yİne, Neden?
baŞimi YasladiĞim Duvar Mi SoĞuk?
deĞİl...
mevsİm Yaz Zaten.
delİce Bİr HiÇkirik BoĞazimda Hapİs..
delİce Bİr Aci YÜreĞİmde
İÇİme Çekİyorum Senİ Bİr Nefes
derİn Bİr Nefes YokluĞun İÇİnde
Özlem, Hasret, Yanlizlik BÜtÜn HÜcrelerİmde
ve Koca Bİr Aci Bana Hedİye DoĞum GÜnÜmde
aĞlamk Gelmİyor İÇİmden
hiÇkirik Hala BoĞazimda
sİslİ Gece Mevsİmİ YÜreĞİmde SensİzlİĞİmden Bu Yana
gÜndÜzÜ Yok En Uzun Gece Mevsİmİ Bu
aciyan Sol Yanima İnat
bİr DoĞum GÜnÜ...!

[zeynep mansız]

mutluluk gözlerinin rengi


Yaşayamadığım çocukluğum

Gençliğimin baharında göz yaşlarımın yalnızlığı

Sen ve sensizlik alevlerinin ardında

Çığlıklarımda kalan son söz

Seni unutmak basit değil

Basit olan hiçbir duygu bana ait değil

Aşk, mutluluğun gölgesi rüyaların sihiri

Yaşamak değil nefes almak benimkisi

Mutluluk gözlerinin rengi

Alevlerde yanan ruhuma su ol yağmur ol

Özümü sev melek ol cennet ol

Ben yokum artık tükendim ben ol benim ol

Günahlar gülümsüyor günahsızca

Gölgen yavaş yavaş gelirken rüyalarıma

İstediğimi ver bana acıt ruhumu acımasızca

Yapraklar düşerken yenilir rüzgara

Fırtına koparken rüzgar ağlar masumca

Göz yaşlarım akar özüme

Aşka can verirken gurursuzca

Gökyüzünde kayboldu yıldızlar

Her yağmurda filizlenir korkular

Çocukluğum ve sen yaşayamadığım duygular

Seni unutmak basit değil

Basit olan hiçbir duygu bana ait değil

Bana ait olmayan her duygu kadar benim ol.