Sen BiLemezsin...

[CihanKoraL]

Sen bilemezsin geceyi..
Geceleri sokak lambaları altında oturan yalnızlıkları.
Kaç gece sana dağlardan şarkılarını yolladı rüzgarlarla?
Sen,kaç geceye dost oldun.
Kaç saat dayanabildin ona ..
Kıvrıldığın yerde uykuya mı daldın hep...?
Sen bilemezsin yalnızlığı...
Hiç ses duymadığın bir yalnızlık yasadın mı?
Sen kaç... yalnızlığa dost oldun..
Kaç saat dayanabildin ona..
Yüzüne kaç kapı kapayıp kaçtın yalnızlıkların...?
Sen bilemezsin ağlamayı...
Gözlerin dolduğu anları ağlamaktan miı sayıyorsun hala?
Sen, kaç kez bir basına ağladın..
Kaç saat dayanabildin gözyaşlarına..
Ellerinle yüzünü kapatıp, kendinden mi sakladın hıçkırıklarını...?
Sen bilemezsin içmeyi...
Şişenin dibini bulduğun an midir sana göre içmek?
Sen kaç kez,şarap tadında buruk şarkılar söyledin..
Kaç saat dayanabildin sarhoşluğuna..
Kadehini aklındakilerle mi yoksa yüreğindekilerle mi içtin...?
Sen bilemezsin sevmeyi...
Sevgi dediğin sadece seni sevenleri mi sevmek?
Kaç vakit ayırabildin sevmeye..
Sadece severek kaç vakit dayanabildin..
İçinde öldürdüğün sevgilerin sahipleri nerede!
Kaç kalpten ceketini alıp cıktın şimdiye dek...?

[CihanKoraL]

İzlerini de al git giderken...
Ay ışığı düşer üzerine,
Gecelerime yansır,aklım karışır.

Tan ağarmaz bu evde,
Şafak sökmez...
Gölgen ayağıma dolaşır.

Anılarını da al git !
Bir şarkı düşer üzerine,
Yüreğime yansır,yüzüm karışır.

Yağmurlar dinmez bu evde,
Bulutlar kalkmaz...
Bedenim ruhumla savaşır.

Sözlerini de al git giderken...
Rüya düşer üzerine,
Belleğime yansır,ufkum karışır.

Yıldızlar söner bu evde,
Güneş açmaz...
Yalan gerçekle kapışır.

İhtiraslarını da al git !
Nefesim düşer üzerine,
Hayalime yansır,nefsim karışır.

Yıldırımdan yangın çıkar bu evde,
Fırtına azdırır...
Şeytan koynuma sığınır.

Sözde sevdanı da al git giderken...
Sevdam düşer üzerine,
Öfkeme yansır,umutlarım karışır.

Mevsim dönmez bu evde
Sis dağılmaz...
Dünüm yarınımla yarışır.

[CihanKoraL]

Deniz kıyısında bir ihtiyar taşçı kayayı yontmaktadır.
Güneş onu yakıp kavurur.
O da Tanrıya yakarır keşke güneş olsaydım diye.
"Ol" der Tanrı. Güneş oluverir.
Fakat bulutlar gelir örter güneşi, hükmü kalmaz.
Bulut olmak ister. "Ol" der Tanrı. Bulut olur.
Rüzgâr alır götürür bulutu, rüzgârın oyuncağı olur.
Rüzgâr olmak ister bu kez. Ona da "Ol" der Tanrı.
Rüzgâr her yere egemen olur, fırtına olur, kasırga olur.
Her şey karşısında eğilir.
Tam keyfi yerindeyken koca bir kayaya rastlar.
Oradan esen buradan eser, kaya bana mısın demez!
Bildiniz, Tanrı kaya olmasına da izin verir.
Dimdik ve güçlü durmaktadır artık dünyaya karşı...
ama sırtında bir acı ile uyanır....
Bir ihtiyar taşçı kayayı yontmaktadır.

[Mujde^^]

Sevgi dediğin sadece seni sevenleri mi sevmek?
Kaç vakit ayırabildin sevmeye..
Sadece severek kaç vakit dayanabildin..
İçinde öldürdüğün sevgilerin sahipleri nerede!


enfes paylaşım cihann çok teşekkürler

[hamza_Aytekin]

Ateşin pençesindeki akrep gibidir aşk ya korkmadan ateşe atlarsın yada kendi zehirinle ölürsün.
Hayat bigün sararıp yere düşecegini bildiği halde dalında duran yaprak gibidir. ama her yaprak birgün sararıp yere düşer.

[Mujde^^]

o yaprak hiç solup düşmesin hamza...