_---sEnsİzLiK---_

[Afяa]

Biliyorum konusacak birseyimiz kalmadi, paylasacak hic bir seyimiz yok.
Yine de yüregimden gücümün yettigi yere kadar sana sesleniyorum,
seninle konusuyorum... Bugün sana olan kirginligimi rafa kaldirdim,
sevgimi aldim avuclarimin arasina, ona siginiyorum... Cümlelerimi kisalttim,
kelimelerim buruk, gülüslerim istenmeyen dudaklarimda...

Bir ihtimal gelisine sigindigimi farkettiysem de, engel olamadim gurursuz
ama umutlu hasretine... Bugün gönlümü hos tutmak istiyorum,
imkansiz olan her rüyaya inanasim geliyor... Bir cocuk gibi
isteklerimi bastiramiyorum... calmayan telefonuma elim gidiyor,
sana halen bende oldugunu israrla yazmaya calisiyorum... Bende olan seni,
hic kirmadim, degistirmedim ve hep korudum desem de, sendeki benin
nasil oldugunu, gülüp gülmedigini anlamsiz bir sikintiyla merak ediyorum...

icimdeki güzelligine inanip inanmamani artik umursamiyorum!
Üsüyorum, bu üsüme yalnizligimdan geliyor ve sariyor her tarafimi...
Tutunabilecegim hicbir güzellik yok, hatirlamaktan usanmayacagim
anilarim disinda... isinabilmek icin onlara sariliyorum...
Anlamsiz ve cevapsiz sorular hihzirca siritiyor, ben görmemeye
calisiyorum... Düsler uzak gibi görünüyordu ama yakindi...

Belki de görmeyi istemek gerekiyordu... Gözlerini ac desem kapatacaksin
ama kapatma gözlerini! Kendime bir demet papatya aldim ama bakmadim
falima... Gözlerimi gelislere verdim, gözlerimdeki hüzün bile seni özlemis
itiraf etti sonunda... Düsüncelerim gururlu, hayallerim ve sevdam degil...
Gelseydin, kendimi unutup sana kosacaktim, susturacaktim icimdeki isyani,
kavgalarin ortasinda bir günes gibi dogup isitacaktim yüregini,
sevincten aglayacaktim bu defa, mutluyken hemen sarhos olmusum gibi,
dokunacaktim, sarilacaktim. Ama gelmedin, gelemezdin belki de gelmeye de
hic niyetin yoktu aslinda... Kendimi kandirdigimi anladigimda agliyordum...

Eskiden kimi sarkilarin ne kadar anlamli oldugunu düsünürken, simdi
ayriligin ardindan calinan her sarki umutsuzlugumu ve sevgimi anlatiyormus
gibi geliyor... Sevdigim ne cok sarki varmis, bunu senin gidisin gösterdi bana...
Her sarkida sen varsin, her yerde, her gördügüm insanda, denizde,
gecede, uykumda... Nasil beceriyorsun her yerde olabilmeyi...
Bu bir marifetse eger, neden benim yanimda degilsin ki?
Gözyaslarim asilligini yitiriyor ve yenik düsüyorum sevdana...

Gittin! Belki de hic gelmemistin ben, geldigini sandim... Ayak uyduramadim
yorgunluguna... Dudaklarina düslerindeki öpüsü konduramadim...

Kimi zaman bir cocuk oldum gülüslerinde simaran, kimi zaman bir kadin;
dokunuslarinda kendini bulan... Ama! En cok da imkânsizin oldum...

Her gelisimde bir kez daha gönderdigin oldum... inanamadigin, Yenemedigin,
üzerinden atlayamadigin korkularin oldum... Agladigin, bagirdigin ya da
sustugun isyanin oldum, sessizce bosalan gözyaslarin, birikmisligin oldum...
Yüregindeki kadin ben olmak isterken yüregine siginan ve tozlanacak olan
bir ani oldum... Haketmediklerin, artik yeter dediklerin ve herseyin olmak isterken
belki de hicbir seyin oldum... Söylesene ben gercekten senin neyin oldum?
Sesin hep uzaklari cagiriyordu, ben üstüme alindim, sana geldim...
Bilseydim, bana ait olmayan bir seslenisi sahiplenir miydim?

simdi bir mevsimlik ask kaldi avuclarimda sadece bir mevsim yasanan
ama bir ömür gibi gelen ask... Kalbime henüz söyleyemedim gittigini,
ögrenirse onun da aci cekmesinden korkuyorum... Seni halen
benimle biliyor ve seviyor ama ben kalbime ilk defa yalan söylüyorum...
Gittin! Sevdamin yokluguna alisabilirim belki ama sesinin uzak yollarin
sonunda olmasi acitiyor icimi... Suskunlugun en büyük silahindi,
suskunlugunla vurdun beni asil aci olan, canimi acitan unutulmak...

Söylesene unutulmak kime yakisiyor?
Unutan sen olsan da sana bile yakismiyor ...

Merak etme, üstüne giydirmedim bu duyguyu, unutulmayan olmak
sende daha güzel duruyor... Görüyorsun iste, ask'a ve sana ihanet etmiyorum
benim kirginligim ask'a... Sen üstüne alindin...

[Afяa]

Sen bu satırları okurken ben cok uzaklarda olacağım…
Böyle başlardı bütün bildiğimiz mektuplar,
Biliyormusun? Bu ikimizin hikayesi,
Şu anda nerdesin, ne yapmaktasın;
Bildiğim yerlerdemisin yoksa hiç görmediğim bir evin penceresinde mi,
Sevdiklerin özlemi sardımı nicedir kalbini,
Pişman mısın başlamadıkların için, iç cekiyorsundur şimdi
Düşünüpte yazmadığın yazıpta yollamadığın mektupları saklıyormusun hala,
Kafanda hep aynı cümle biliyorum ne olacak halim,
Ah, biriktirdiğimiz bütün hevesler nasılda hızla tükendiler.
En çok kimi özledin, en çok neyi bekledin?
Şimdi düşlediklerimin neresindesin…
Dedim ya.
Bu ikimizin hikayesi…
Islandımız bütün yağmurları, dudak kanatan kalpli sızı aşklarımızı,
Bizi buluşturan kaldırımları,
İşte bütün bunları bütün bunları yazıyorum.
Ben unutmadım diye
Hatırlıyormusun sonunu değiştirmediğimiz filmleri
Hayatın gerceğidir sandığımız kabullenilmiş yenikliği
Bir ağızdan söylediğimiz en kahraman cenkliği,
Büyürken vazgectiklerimizi yada vazgeçittirdikleri seyleri,
Ne Olacak Halim…
Çabuk mu büyüdük dersin
Biliyorum..
NE Olacak Halim…
Sen bu satırları okurken, ben nerde olacağım kim bilir.
Neleri bırakmış olacağım birde,
Ne aşkları
Ne başlangıçları
Ne ayrılıkları tıpkı senin gibi.
Biliyormusun…
Tek sorum var kendimle şimdi

Ahhh
Ne Olacak Şimdi Halim….

[Afяa]

şimdi burda değilsin….
ama beni duyuyosun…biliyorum…
kapat gözlerini benim için ve dinle n’olur…
bak yoksun…
bunun anlamını biliyomusunn….
yokluğun
yüreğimmdeki bu yıldızsız,
bu dipsiz, karanlık gece…
yokluğun, odamın duvarlarına astığım suretlerine bakarken,
unuttuğum dalgın gözlerim….
yokluğun yastığımda bıraktığın bu kimsesiz saç telleri…
sırf kalemini değdirdiğin için atmaya kıyamadığım bu kağıtlar…
her an gözümün önünde sakladığım mektupların,
peçetelere yazdığın şiirlerin,
hediyelerini sardığın paket kağıtların…
sen gidince,
hala sen kokuyodur, diye üzerime giydiğim
ve derinn derinn
soluduğumm giysilerin….
bu yarı deli…
bu hayattan kopuk ruhum…
kapat gözlerini ve bana baak….
ben ne diye varsa gördüğün, işte o senin yokluğun….
söyle.!
sana neyi anlatayımm…
sabaha karşı çalan telefonumun ucunda,
n’luuur bana hayattan kötü davranma diyen…sayıklayan..
o kırgın, o kendine çarpan sesini mi..! !

[Afяa]

Gece yarısı, yine seni arıyorum,
Hava soğuk, üşüyorum.
Ellerimde kitaplarım, yüreğimde umutlarım.
aklımda sen…
sen varsın.

Sokaklar baştan başa sessiz.-Kimsesiz.
Ben, üşüyorum….

Kaldırımlar uykuda, şehir uykuda.
Bense, yollarda umutlarımla.
Bir ben varım bu tenha sokaklarda.
Birde vaz geçilmez dostum,
Gölgem var ardımda,
Ayışığında…

Üşüyorum,
Sensizliğin uçurumunda….

Üşüyorum….

[Afяa]

ARTIK BİTTİ’DİYE DEVAM EDEN BİR SÖZLE BAŞLAYACAK HERŞEY
İNANAMAYACAKSIN,İNANMAK İSTEMEYECEKSİN…
BİR KABUS GİBİ ÇÖKMEYE BAŞLAYACAK YAŞANANLAR
EVET YAŞANDI VE BİTTİ DİYECEKSİN
OYSAKİ BİLMEYECEKSİN,BU BİTİŞİN YENİ Bİ BAŞLANGIÇ OLDUĞUNU…
GÜNLER GEÇTİKÇE AĞIR GELECEK YOKLUĞUM
YAŞAMA KAHREDECEK,KÜSECEKSİN
NE GÜNDÜZLER GECEYE NE DE GECELER GÜNDÜZE KAVUŞACAK
KENDİNİ ONLARA BENZETECEKSİN AĞLAYACAKSIN
AĞLAMAK YETMEYECEK,UTANACAKSIN,GÜÇLÜ OLACAKSIN
ETRAFA GÜLÜMSEYECEK ‘YIKILMAMIŞ’ROLÜNE BÜRÜNECEKSİN
TANIDIKLARININ HALA SEVDİĞİNİ ANLAMIYOR SANACAK
YANILACAKSIN…
YALNIZ KALDIĞINDA BÜSBÜTÜN SARACAK SENİ BENSİZLİK
‘OLAMAZ OLMAMALI’DİYEREK MIRILDANACAKSIN
SONRA AĞIR Bİ DARBEYLE YÜZÜNE ÇARPACAK GERÇEK
KENDİNİ DIŞARI VURACAKSIN.TUHAFLAŞACAKSIN
ÇÜNKÜ GEÇTİĞİN YOLLAR, CADDELER AYNI OLMAYACAK
GÖRÜNEN ALEM AYNI FAKAT ORADA BULUNAN SEN?
BENSİZ OLACAKSIN!TÜKENECEK TÜKENECEKSİN…
AYNAYA BAKACAKSIN,O GÖZLERİNE HAYRAN GÖZLER OLMAYACAK,
O HEYACANLI VE UZUN BEKLEYİŞLER,
Bİ TELEFON ÇALMASINI ARZULAYAN YÜREK
HİÇBİRİNİ BULAMAYACAKSIN…

SORUMLULUKLARIN GELECEK SONRA AKLINA
ANNENİN OKULA GİTMENİ İSTEMESİ,
ÇALIŞMAN GEREKTİĞİ,EN ÖNEMLİSİ YAŞAMAN GEREKTİĞİ
HERŞEYDEN VAZGEÇMEK İSTEYECEKSİN!
TELEFONU ALIP KIRMAK GELECEK İÇİNDEN AMA…
YAPAMAYACAKSIN,İÇİNDE HALA YAŞATTIĞIN UMUT ENGEL OLACAK BUNA
‘BELKİ ÇALAR’DİYE BEKLEYECEKSİN
BEKLEMELERİN HİÇ BİTMEYECEK,AMA ÇALMAYACAK
ÇILDIRACAKSIN,KAHREDECEKSİN
HERŞEYİN BOŞ OLDUĞUNU DÜŞÜNECEKSİN
AMA BOŞ OLAN HAYAT DEĞİL SENİN KALBİNİN OLDUĞUNUN
GEÇ FARKINA VARACAKSIN
SINIFA GİRDİĞİNDE
BENİ SORUP SORMAMAK ARASINDA TEREDDÜT EDECEKSİN
GÖZLERİN Bİ BAŞKA BAKACAK KARDEŞİMİN GÖZLERİNE
‘ O NASIL’DİYEMEYECEKSİN…
SINIFTA YERİNE GEÇTİĞİNDE CAMDAN BAKARKEN
DÜŞÜNDÜĞÜN SEVGİLİN OLMAYACAK ARTIK
SADECE HAYALLERDE KALACAK
ARTIK KİME KIZACAK,KİMİ KISKANACAK,KİM İÇİN DELİ OLACAKSIN?
SORULAR AKLINI YORACAK,RESMİME BAKTIĞINDA İÇİN ACIYACAK
SİNİRDEN YIRTACAKSIN…
SONRA PİŞMANLIK SARACAK.GERİ DÖNDÜRMEYE ÇALIŞACAKSIN
ÇABALARIN BOŞUNA ÇIKACAK
HİÇ BİŞEYİN ESKİSİ GİBİ OLMAYACAĞINI ANLAYACAKSIN
Bİ GECE YARISI Bİ KABUSLA UYANACAKSIN
‘YAŞADIĞIM NE’ DİYECEKSİN
SONRA HAYATIN O ANKİ ADINI KOYACAKSIN
TEK Bİ CÜMLE İLE
YAŞADIĞIN’BENİM YOKLUĞUM’

[Mujde^^]

şimdi burda değilsin….
ama beni duyuyosun…biliyorum…
kapat gözlerini benim için ve dinle n’olur…
bak yoksun…
bunun anlamını biliyomusunn….
yokluğun
yüreğimmdeki bu yıldızsız,
bu dipsiz, karanlık gece…
yokluğun, odamın duvarlarına astığım suretlerine bakarken,
unuttuğum dalgın gözlerim….
yokluğun yastığımda bıraktığın bu kimsesiz saç telleri…
sırf kalemini değdirdiğin için atmaya kıyamadığım bu kağıtlar…
her an gözümün önünde sakladığım mektupların,
peçetelere yazdığın şiirlerin,
hediyelerini sardığın paket kağıtların…
sen gidince,
hala sen kokuyodur, diye üzerime giydiğim
ve derinn derinn
soluduğumm giysilerin….
bu yarı deli…
bu hayattan kopuk ruhum…
kapat gözlerini ve bana baak….
ben ne diye varsa gördüğün, işte o senin yokluğun….
söyle.!
sana neyi anlatayımm…
sabaha karşı çalan telefonumun ucunda,
n’luuur bana hayattan kötü davranma diyen…sayıklayan..
o kırgın, o kendine çarpan sesini mi..! !

enfes teşekkürler