son kez gel /bertaraf 'ın şiir bahçesi

[bertaraf]

Üşüyorum sen yoksun yanımda
Ağlıyorum sen geldin aklıma
Özlüyorum hasretim ben sana
Ölüyorum zehir kattın kanıma
Yalvarıyorum son kez gel mezarıma

Hasretine dayanamadım eriyorum
İnan mavi gözlüm seni çok seviyorum
Bülbül oldum ismini şakıyorum
Affet beni sensizliğe dayanamadım ölüyorum
Yalvarıyorum son kez gel mezarıma

Eski günler aklıma geliyor
Yaşattığın acılar beni bitiriyor
Ömrün ağlamakla geçiyor
Azrail kapımda nöbetler tutuyor
Yalvarıyorum son kez gel mezarıma


alıntı

[bertaraf]

Son bir vurgun yedi yüreğim
Hiç bitmez mi benim hüznüm,kederim
Ağlamaklı geçen sensiz günlerim
İzin ver Seni Son Bir Kez Seveyim
Mecnun oldum nasıl senden vazgeçeyim
Sen yoksan neden yaşamak isteyeyim
Neredeysen söyle seni bir kez daha göreyim
İzin ver Seni Son Bir Kez Seveyim

[bertaraf]

YANLIZLIĞIM
o kadar yanlızımki bir bilsen
o kadar derin gecelerim bile simsiyah
bazen kaybolurum o derin karanlıklar da
bazen arkadaşım olur o simsiyah karanlıklar
nefret ediyorum artık bu kadar boş insanlardan
nefret ediyorum bunu bana yaşatanlardan
o kadar çaresiz bırakıldım ki
hançerle arkamdan vurulmuşçasına
çok acıyor şimdi o yara bazen kalbim sızlıyor
ama hadi kalbim diyorum sen başarırsın
sonra sigaramı yakıyorum yine aynı şey başarabilirmiyim
korkuyorum yine biri gelecek bana yine aynı acıları yaşatacak
ama artık şunu çok iyi biliyorum
bir bulsam onu bir tutabilsem
ona en büyük aşkımı vereceğim en büyük sevğiyi
ama yine o acaba yapabilirmiyim yine yeniden
bilmiyorum ki hiç denemedim denesem diyorum
bak ilkbahar geliyor diyorum çiçekler açacak
kuşlar ötecek ilkbaharda aşk başka olur diyorlar
ama aldığım acılar kederler hüzünler kör yaptı ki beni
görebilirmiyim duyabilirmiyim sevebilirmiyim
zaman o zaman acaba merhem olurmu ki yarama
zaman geçermi günleri ayları yılları sevdirirmi
ama ya yitip giden günlerim aylarım yıllarım
işte onlar en acı hazinemdir bir sandıkta
karaya vuran gemiler gibiyim acaba yeniden yüzebilir miyim
yine o azgın dalgalara fırtınalara dayana bilirmiyim
deryalara dalıp çıkabilirmiyim eskisi gibi
bir fener bulup onun ışığına tutunabilirmiyim
yada bir deniz kızı görebilirmiyim ta okyanusun ortasında
diyorum ki korkma kalbim geçer bunlarda geçer
hayatımızın baharında bir sandala atlayıp
atarız oltamızı hayata elbet vurur bizim oltayada
nasip ne çıkar oltanın ucundan yine acaba diyor
bıktım kalbim senden karıştırma beni dağıtma
ya varsın ya yoksun bırak artık sev hayatı

[bertaraf]

Tıpkı sen gibi… Hani seni en çok özlediğim anlarda, mesela şimdi, sesine hasretken ve sen inadına susarken… giderdin ya hani… Çarpardın ya yokluğunu yüzüme, sevmiyorum derdin…. Ve ben, ölürdüm ya…

Mutlu aşk var mıdır?
Yoktur! Diyenlere inat sevdim seni… Birilerine inat olsun diye de sevmedim yanlış anlama… Arkanda bıraktığın ve üstüme yıkılan enkazı görmezden gelerek, “işte buradayım ben! Görün beni! Hem aşığım hem mutluyum!” diyerek… Yani yalan söyleyerek…
Yalan da olsa… bu yalanı hayatımdaki tek doğru bilerek…

Mutlu aşk var mıdır?
Senin kadar gerçekçiyim artık mutlu aşk masallarda olur… Aşk dediğin sen gibi çarpar suratına gerçeği, yokluğunu yüzüme vurduğun gibi…
Yandığım gibi…

Aşk dediğin de masallarda olurmuş, içinde sen olmayan masallar gibi…
Bir varmış bir yokmuş ya hani…
Bir gittin hiç gelmedin ya
Gitme dedim,
Gittin ya…
Bittim ya…

[bertaraf]

Ne yamanmış ayrılık, sanki ölüm yokluyor
Felek bu zalim yükü bize nasıl yüklüyor ?
Haydi git tut elinden bak nişanlın bekliyor
Onun yanıdır yerin, ağlama ne olursun...

Teselli arar gibi çatma hilâl kaşını
Biz bu efsane aşkın kaybettik savaşını
İstesem de silemem gözlerinin yaşını
Yıkar beni kederin, ağlama ne olursun...

Ömür boyu analım yaşanan bu son ânı
Yürekler paramparça, verilen can zamanı
Tüm güller solgun gayrı, geldi hicrân zamanı
Mahkûmuyuz kaderin, ağlama ne olursun

[nuray1988]

Tıpkı sen gibi… Hani seni en çok özlediğim anlarda, mesela şimdi, sesine hasretken ve sen inadına susarken… giderdin ya hani… Çarpardın ya yokluğunu yüzüme, sevmiyorum derdin…. Ve ben, ölürdüm ya…

Mutlu aşk var mıdır?
Yoktur! Diyenlere inat sevdim seni… Birilerine inat olsun diye de sevmedim yanlış anlama… Arkanda bıraktığın ve üstüme yıkılan enkazı görmezden gelerek, “işte buradayım ben! Görün beni! Hem aşığım hem mutluyum!” diyerek… Yani yalan söyleyerek…
Yalan da olsa… bu yalanı hayatımdaki tek doğru bilerek…

Mutlu aşk var mıdır?
Senin kadar gerçekçiyim artık mutlu aşk masallarda olur… Aşk dediğin sen gibi çarpar suratına gerçeği, yokluğunu yüzüme vurduğun gibi…
Yandığım gibi…

Aşk dediğin de masallarda olurmuş, içinde sen olmayan masallar gibi…
Bir varmış bir yokmuş ya hani…
Bir gittin hiç gelmedin ya
Gitme dedim,
Gittin ya…
Bittim ya…

çok güzel yüreğine sağlık...

gerçekden mutlu aşk varmıdır bir yerlerde...

[bertaraf]

Gecenin sisli yüzünün arkasına gizlenmiş bir ben var bu şehirde.
Aydınlığın gözbebeğinde karanlığa karışmış bir ben...
Tüm geçmişim, mazimin nefesinde...
Kar mı yağıyor nedir ...
Bir tek yalnız kalan o adam benim ben...

Terk ediyorsa senide umutların arkandan gülüşerek.
Som altın diye saydığın onurun çiğneniyorsa karanlık sokaklarda.
Mum alevinin başında aydınlatıyorsan yüreğini soğuk ayazda.
Kar yağsa da fark etmez, yitirir soluğun kendini bu boş hayatta.

Ölümü terkedilmiş mısralarda arayan bir ben var bu şiirde.
Köhne hayata saplanmış yorgunluğumu dirilten bir ben...
Yalvarırcasına yalvarıyor sesim soluğum Azrail’e inat son fiilimde...
Kar mı yağıyor nedir...
Eriyen köpük köpük yüreğin sahibi benim ben...

Eğer söyletiyorsa sana da tüm acısıyla özlüyorum diye yürek,
Birde tepesinde göğün ızdırap duvarına çakılı kalıyorsa ruhun...
Elin cebinde, bazen belinde, bazen sol göğsünün tam üstünde,
Umutlarım döner diye bekleme, gelmez ebedi harabede kalan umudun.

Son sözüme bir çivi gibi çaktım özümü....
Gel ey hak..
Al bu canımı sana aciz yalvarıyor..
Güldür soluk yüzümü...
__________________


bertaraf

[bertaraf]

Kaç kere denedim biliyomusun
Kaç olumsuzluklar devirdim
Düşüncelerimde.
Olmuyor işte.
Her hayalin sonunda karanlık
Her adımda diz boyu çamur işte
Mevsimler hep hazan
Sonlar hep hüsran

Hazan yapraklarını döktü gönül bahçeme,
Köze dönmüş kor ateş gülleri
Açıyor şimdi yüreğim de.
Gözlerimde mutsuzluğun garip hüznü,
Çehreme çember yalnızlığım.
Acaba diyorum.
Acaba!...
Hiç bir şeyi kırıp dökmeden,
Suçlamadan geçmişi,
‘’ Hoşçakal ‘’
Demek mümkün mü ?
Mümkün mü böylesi çekip gitmek,
Ardına bakmadan tüketmek sevgiyi ?
Yok saymak bir anda yaşanmış onca geçmişi.
Gönül sarayım yıkıldı.
Havada ayrılık kokusu genzimi yakıyor.
Nereye baksam hüzün bulaşıyor.
Bir çığ gibi üzerime düşüyor yalnızlık.
Sanki ;
Konuşsam kim duyacak ?
Bağırsam,
Feryat etsem kim cevap verecek ?
Sussam.
Kim bilecek ?
Dinmeyen yağmurların,
Öfkeyle esen fırtınaların da,
Sönerken şehrin tüm ışıkları
Zifiri bir karanlık çörekleniyor gecelerime
Kahretsin !...
Neden,neden ?
Neden bıraktın, acılarını giderken ?

bertaraf

[bertaraf]

zamansızdı hayatıma girişin
biliyordum........
biliyordum da girme diyemedim
sevmeyi özlemiştim belkide sevilmeyi
anlatılmaz ki hissedilenler
küllenen duygular vardı
yaşanmışlıkların içinde yok oluşlar
özlem nasır tutmuştu dönüşü yoktu
giden gelemeyecekti
anlamsızlıklar hayaller içinde yaşarken
güneş gibi bahar gibi geldin
nasıl dur diyebilirdim sana
canın yanmıştı yaralıydın sen de benim gibi
bilemiyorum ki boşluğu mu doldurdum yoksa.............?
neyse ne farkeder ki ?
özlediğim o SEVGİYİ yaşattın bana
AŞKIM dedin GÜLÜM dedin SEVGİLİM dedin
bin yıl sevilmesem de sevmesem de yeter bana

bertaraf

[bertaraf]

Sensizlik yüreğimde hançer yarası
Yalnızlığım dokunuyor benim kanıma
Seninle konuşuyorum, yoksun yanımda
Ölümdür her geçen günüm sensiz gülüm...


Ağlayışlarım senin için, beni görmüyorsun
Uzaklardasın, sitemlerimi duymuyorsun
Bu gidişin sonu, nereye varır bilmiyorum
Yaşamakta zor ölmekte zor sensiz gülüm...