| nezleyim:) hava soğukdu ve üşütüyordu gözyaşlarım yanaklarımı
gitmeden önceydi son kez çevirdim gözlerimi
doğuşundan batısına uzanan, evrenin hıçkırıklı mavisine
80 ihtilali gibi devindi tüm mavileri o an denizin
gözlerimi korktum açmaya,
bir el tuttuğunda omuzlarımdan, kanatlarımı hissetmemiştim ilk defa
yalnızlığım korkularımdı bundan sonra
hani terkederken beni açık bırakmıştınya kapıyı
O günden sonra işte ,hasta oldum tüm terkedişlere |