Necdet Göknil__ Şiir Bahçesi

[Necdet Göknil]

Çok gördüler seni bana Nar Çiçeği Yüzlüm,
Çok gördüler...
Allak bullak ettiler düşlerimizi...
Ne günahımız vardı,
Sevmekten ve sevilmekten başkabirbirimizi ???
Alıp gittiler ''Bir Tanem'' umutlarımızı.
Yıktılar engüzel gelecek günlerimizi,
Yıktılar...
Dayanılması zor sızıların kucağına bıraktılar ikimizi...

Ağlama Nar Çiçeği Yüzlüm,
AĞLAMA.....
Sil yaşlarını...
Dayanamam.
Sen bir güneşsin,
Karanlık gecelerime doğan...
Seni gökyüzümde göremezsem,
Ben üşürüm.
Elim-yüzüm buz kesilir...

Ağlama Nar Çiçeği Yüzlüm,
AĞLAMA..
Büyük bir günahmış,
Birbirimizi sevmek...
Cezamızı verdiler bile:
Ayrı yaşamak...


Necdet GÖKNİL

[Necdet Göknil]

Daha dün gibi seni yaşıyorum.
Her sabah ilk tekmilimi,
Resmine bakıp bakıp,
Bahar tomurcuğu gözlerine veriyorum.
Gökyüzü bugün daha mavi sevgilim...
Caddelerde, gülen insanlar çoğaldı mı ne?
Komşunun bahçesindeki o yüksek ağaçlarda
Kuşlar bile bir başka ötüyor...
Seni düşündükçe,
Biraz daha büyüyor sevdam yüreğimde...
Gözlerin, gözlerimde tütüyor...


Bir yaz yağmuru yağdı gözlerimde bu gece...
Yanımda yoktun.
Karanlıklarda kaldım.
Sensizlikten korktum !


Eşten-dosttan haberini alıyorum kimi zaman...
Ne umutlar doğuyor içimde,
Sen bilmiyorsun....
Belki de hiç bilmeyeceksin.
Ah ,
Bir gün bile olsun gelsen-gelebilsen..
İçimdeki tüm acıları dindireceksin..........................



Necdet GÖKNİL

[Necdet Göknil]

Hadi,
Dönüşümüz başlasın mutlandığımız günlere...
Oturup, bir güzel konuşalım dert edindiklerimizi..
O ulaşılmaz, doyum olmaz duygularını söyle ilk.
Sonra, ateşli savlarını haykır !
Tekrar tekrar anlat bana...
Hiç yanıtsız dinleyeceğim.
Her tümceni yeminleyeceğim.
Susma, herşey bitmedi daha.

Hadi, içinin güzelliklerini dillendir,
İster yerden yere vur beni, ister dilendir,,,
Hadi, tualinde mavilerin en mavisi olsun.
Mavilerin en güzelinde bizi resimlemdir.
Sen bir baharsın.
O yorgun bekleyişlerimde
Sarıp sarmala,
Kır çiçeklerince gözlerime bak, beni dinlendir.
Unutma,
Sen benim içimde benim kadarsın.
Benim içimde yalnız sen varsın...

Hadi, dönüşümüz başlasın mutlandığımız günlere...
Oturup, bir güzel konuşalım dert edindiklerimizi.
Sana da, bana da yazık olmadan-geç olmadan.....
Sevinçler dans etsin, acılar kalsın dünlere....



Necdet GÖKNİL

[Necdet Göknil]

Yattığım dert yatağında
Elem yorganımı araladım,
Gelip, sokuluverdin yanıma.
Ellerimi tuttun ilk.
Saçlarımı öptün bir güzel.
Bir güzel de dudaklarımdan öptün.
Mutluluktan,
Ölmek, çıldırmak arası bir yerdeydim!
Sonra, kirpiklerime ağırlıklar bindi.
Uyku çağırıyordu-ölüm kadar suskun..
Bu gece seni anımsarken,
Sevincimi de uykuma ekliyorum!!
Unutma-bu kısa bir veda...
Yarın gece seni yine bekliyorum...


Necdet GÖKNİL

[Necdet Göknil]

Bu Yaşamaksa Böyle Yaşıyorum



Bir şarkı duyuyorum uzaktan..çok uzaklardan..
Apansız kirpiklerime asılıyor gözlerin.
Bilmediğim kahırlar çöküyor yüreğime,
Zehir zemberek.
Sonra, sana yazdığım şiirlerimi okuyorum.
Duymuyorsun...

Yine bir şiir yazıyorum, her satırı sen dolu...
Seni anlatıyorum sana, yorgun bir günün gecesinde.
Alıp başımı gitmek istiyorum
Sen kaplamışsın her yolu..
Böyle kadere, boyle acı yokluğuna
Sövüyor, sövüyor, sövüyorum.
Susuyorsun...

Bir şiire anlatılmaz yokluğunun acısı
Biliyorum.
Biliyorum bir geceye sığmaz seni düşlemek.
Bunun kalleş bir bıçak gibi saplandığını bilmiyorsun.
Anlamıyorsun bu kahpe dünyada
Yalnız yaşamanın burukluğunu...
Beni sevmiyorsun.

Bir şiirle anlatılmaz yokluğunun acısı
Anlıyorum.
Binlercesinde belki..
Belki de yanımda olduğun zaman...
Bu yaşamaksa, köpekler yalnızlığım,
Senden ayrı böyle.............
Ben de yaşıyorum bil ki...



Necdet GÖKNİL

[Necdet Göknil]

Sen beni hiç görmedin
Ben seni hiç sevmedim


Şimdi durup durup,
Mağara devrinde başlamış-bitmiş
Yüreğimize vurup vurup,
Bir sevdayı anlatıyoruz.

Unutma :
Mağara devrinin bilinçsiz...
Çaresizliği yok artık.
O eskidendi...

Seninle çağlar öncesi karşılaştık!
Geç anımsadım.
Aklımdan silinip, gitti o günler.
Şimdi yarınlarımı düşünüyorum,
Yok artık dünler...
Dünler bitti.

Şimdi durup durup,
Yüreğimize vurup vurup..
Eski çağlarda başlamış-bitmiş,
İzleri silinmiş,
Bir sevdayı anlatıyorsun.
Unutma :
O eski 'samanlık seyran' diyen ben değilim.

Söyle yabancı,
Sen beni hiç gördün mü?
Sen beni hiç sevdin mi?
Laf olsun diye mi???
Sahi, ben seni sevdim mi?
Öyleyse, söyleyen çoktan gitti...
Bir, iki, üç, dört......

Sen beni hiç görmedin.
Ben seni hiç sevmedim



Necdet GÖKNİL

[Necdet Göknil]

Sen Güldüğn Zaman İçimde Çiçekler Açar


Sen güldüğün zaman içimde çiçekler açar...
Kaçacak bir delik arar kara düşüncelerim.
Vahşi kısraklarca ürkekliğin,
Kirpiklerime asılır kalır,,
Yalnızlığım utanıp kaçar.
Sen güldüğün zaman içimde çiçekler açar...


Sen güldüğün zaman içimde çiçekler açar...
Unuturum bütün dertlerimi.
Bir merasim alayı ile
Aklımdan sevinçler geçer..
Gözlerim ışıl ışıl
Dünyama yıldızlar saçar.
Sen güldüğün zaman içimde çiçekler açar...


Sen güldüğün zaman içimde çiçekler açar...
Gönlümün postacısından
İyi, güzel haberler ulaşır yüreğime...
Gönül postacım der ki :
Sev, sev, yine sev......
İçinden sevgiyi hiç eksik etme.
AŞK, SEVDİKÇE YAŞAR....
Sen güldüğün zaman içimde çiçekler açar...




Necdet GÖKNİL

[Necdet Göknil]

Seni Sevmenin Bedeli



Bunca yıl seni sevmişliğimin bedelini
Acı dolu gecelerde paylaşıyorum yalnızlığımı...
Ben hiç istemedim bu kadar hüzünü...
Tanışık değildim zehir zemberek yokluğun ile, inan.
Bu ilk oldu.
Sen varken yanımda, karalar yoktu içimde.
Vardı dersem, bil ki iftira, bil ki yalan....

Kim demiş:
Su boğar,
Ateş yakar,
Yalnız ecel öldürür diye ???
Sen yoksun- yalnızlıklarda boğuluyorum.
Sen yoksun-özlemin kor, yanıyor, yanıyorum.
Sen yoksun-seni düşünüp düşünüp ölüyorum.
Bu mudur,bu sevgiye verdiğin hediye?

Bilmiyorsun,
Bayram sabahları sevinçlerimi tükettim.
Ölenlerin sevdiklerine bıraktıkları
kederleri yaşıyorum.
Ardından,
Her sensiz biten bir güne bir şiir yazıyorum,
Her şey seni tekrarlıyor sen gideli beri........
Bilmiyorsun.

Sen,
Aydınlık yarınlarımın can damarı..
Bir bardak suyum..
Yaşadığım sevgilerin en güzeli...
Günümün 25. saati..
Böyle mi olmalıydı,
Seni sevmenin bedeli???


Necdet GÖKNİL

[Necdet Göknil]

AA !!!!!!


AA !!!
Bahar gelmiş,
Erikler çiçekler açmış..
BB ler top oynuyor.
BB ler hop hop hopluyor!
BB lerin yanında
NN ler hop hop hopluyor!
Karşı mahallenin
En güzel kızı geçiyor
Açık-saçık elbisenin içinde
Mis gibi kokular yayarak...
MM leri hop hop hopluyor
Çapkın DD lerin
Gençlikleri geliyor akıllarına..
Üstüne düşecekmiş gibi bakıyorlar kıza !!
DD lerin yürekleri hop hop hopluyor...
Aman DD ler DİKKAT!!!
NN ler görmesin.
Gençlik yıllarınızdan bir gün beklesin bu gece...
İster misiniz?!


Necdet GÖKNİL

[Necdet Göknil]

BEN KAÇ YAŞINDA ÖLDÜM ANNE


Ben kaç yaşında öldüm Anne?
Ateşlerde yandım, sularda söndüm..
Kor oldum küle döndüm.
Şimdi, içim yanıyor....
Nasıl yandığımı gördüm Anne..
Sıcak rüzgarlar esiyor yüzüme..
Bir çöl kuraklığı bedenim.
Bin parçaya bölündüm.
Ufalanıyorum, toz oluyorum.
Her gün biraz daha kayboluyorum.
Her yanım zifiri karanlık...
Korkuyorum.
Çok korkuyorum Anne!!!

Ben kaç yaşında öldüm Anne?
Beni yarı yolda bırakan,
Bir zamanlar sevdiğim kadın
Hala o deniz kentli yerde mi?
İstanbul' da mı?
O canım, güzelim Muhabbet Kuşum,
MAVİŞİM..
Yaşıyor mu?
Ne olur O' nu
Kır çiçekleri ve papatyalarla süslü
Kırlara salın.....
Benim gibi kafeste yaşamasın,
MAVİŞİM'e iyi bakın.
Aç-susuz bırakmayın sakın......

Ben kaç yaşında öldüm Anne?
Kaldığım bu sonsuz karanlıklarda
Şimdi kim ışık olacak bana
Senden başka, O'ndan başka?
Sesine, seslere çok hasretim Anne.
Hiç pişman olmadım yaşadıklarıma...
Yaşasam,
Yine koşa koşa giderdim aşka..
Yine yaşardım o aşkı dolu dolu....
Sen öğrettin bana:
''Dilediğince yaşarsan mutlu olursun.
Mutluluğun yok başka bir yolu..''
Ben de öyle yaptım
Ölesiye sevdim,
Ayrılıkları hiç düşünmeden.

Benim için hiç üzülme Anne..
Ben ,
Severken çok mutlu oldum....
Mutlu öldüm!
O kadın benden gittiğinde kaç yaşındaydım?
Ben kaç yaşında öldüm Anne?
Ben İstanbul'da mı öldüm Anne???



Necdet GÖKNİL