Yitik Kentin Kızı

[Diliyar]

gün yürüdü
saçlarımı tarıyor cemre
ben buradayım
senin seyiren gözlerine su döküyorum
senin de
benim,
aynaya girip çıktığım doğrudur
kamaşan dizlerimi sırla oğduğum
körelen kalbimi suyla çizdiğim
dönerken gök; aşınırken yeryüzüyle
parlar gökyüzü aynalar ve sır
dökülür tenimden çamurdan yaralar
ki; cebim elimi atıyor dışarı
cebimde ölmezotu

ben geri geldim, buradayım
o karlı yerde, kar sıcağında
alnımda cam kırıkları ve tuz
kamaşan gözlerimin körlüğüyle
sulamak o bulunmaz ince otu
ellerim üşüyorken. iyice ellerim üşüyorken
acı çekiyor gökyüzü, yüzümüzde
baharla
ellerimde bekliyor bulduğum, zaman ve inat
kendi gecemden bakan gözlerimle, yavrum
kendi gecesinden bakan yıldızlar
sevgisiz bakışan yüzlere gölge düşürüp
göz göze gelemiyor sevgisiz sevişmeler
baharla
biliyorum
GülBaharla gelecek
gelirse çeker beni / yüzüm büyür
suç silinir. su...
durgun gölgelerde güneşle günebakan
su ile kavak birbirini çeker
parmaklarım uza*****
bedenim bedenimi terkeder
renk renkten ayrılır
burçsuz bir kaleden düşerken baş
koku kokuyu bırakır, ses sesten kaçar
etimde çürüyorken cemre
cebimde pörsümüş ölmezotu


ben buradan ayrılırım, işaretsiz bir pusulanın ardında
yeryüzü dönerken o sonsuz fanusun içinde
bileklerim oyalanırken yaşlı bir akrebin kuyruğuna
tarifsiz acılar çekerken gökyüzü, yüzümde
ellerimde unutulmuşken gecelerin kokusu
cebimde o pörsümüş ölmezotuyla
devrilirken buhurdanlık, devrilirken gözlerim
bekliyorum kim gelecekse o bakire güneşle

gün büyüdü
ben hala buradayım
bekaretimi verdiğim şiir’le
durgun gölgelerin içinde
terkedilmiş mevzilerin önünde
açık bir kapıyı çaldım

gidişe döner gece açık bir kapıyı çalarak
ıssız bir şafakla
palamarlar çözülür öksüz kalır denizler
bir karanfili parçalanmış yüreğiyle döker yalnızlığa tayfa
yıldız tutar içinde büyütür bir ayrılığı
ve bütün gözleri yağmalar yalnızlığa dönük
dudakları çatlak dudakları öpüşsüz
elleri en çok kendine muhtaç

sessiz bir şafakla
gece yine döner gemisiz bir gidişe
içindeki yıldız kayar
faili meçhul bir cinayet duyulur
kurşunsuz bir dudak izi sigarasında
ve kırmızı dostluklar bırakır
yaşanmışlığında geceye girerken
yorgun ve uykulu trenlerle
istasyonu olmayan öksürüklü akşamlarda

oysa
bırakılan dostluklar
hala yumuşak bir rayın ışıltısında kayıyor
teyakkuz

tanrılar geçiştirildi yangın yerinde fırdöndü bir bayram
vedaya dönerken aşk bir başka gündönümünde
ah! teneke taylar ince boyunlu incir ağaçlarına dadandığında
evden ayrılırken şehrin yırtığından fırlattığım apoletlerim
gören olmadı sırrıma vurgun bacaklı maymunlar
aşka hazırlar
henüz düşmeden gökyüzünden örselendiğim aşkın suyuna

teyakkuz
kim dönerse yüzün yüzüme yanarsam eğer
sarıldım. bitiyor ısmarlanan iki ters bir düz iki ters ayet

uykusuzluk anları uydurmasıydı koyu bir rengin altından sırıtır yüzüm
korkularıma sindim gevşedi dalında aşk ve böğürtlen
yağmacılarla görüldüğümde geceyi kaçırırken uykumdan
keşke birazcık oynatabilsem kirpiklerimi birazcık
içimden ne yaralar dökülür bugüne dair
teyakkuz
orada oturmalıyım iğde kokan ruhumun ince kuytusunda
gözlerime uğrama sakın / ilişme ellerim zaten kendime avare
içinden geçtiğim her kapının arkası bir ilmikte yorulmuş
usandım.
hangi sevginin uğrağına söz geçirsem
basıp elimi kabuğu bayat yarasına ağlasam
yine teyakkuz

kimseyi çağırmaz sarı sirenden sonra olur ne olursa
kırmızı gülümserken karanlık ve sis-güm! sesi ve teyakkuz

yürüyüşçüler döndüler limanlara
gülücük dağıtan yılkı atların karnında işaretlerle
aldırmadan cebimde bekleyen işaret parmaklarına
gün ışıyınca diye beklerim
yine o basit iğde kokusuna dadanmak için / kimbilir
son bir kurbağa sıçrayışı yaparım
parmaklarımdan ağmadan gece düşlerim
yüzünü

her okşayışta tevrat kalınlığı yeminler taşıyorum
sen yeniden yüzüme dön / gözlerinle hırpala düşüncelerimi
o dal çıtırtısı çoğalsın çünkü
çünkü ben, ayın arka yüzünde çoğalttığım yalnızlığımı
geceye atıyorum. aç itlerin önüne
koydum serseri bakışlı korkularımı
sen yüzüme dön
çünkü ben,
yeniden bir dağ ateşine yanaştığım doğrudur
buralı olmayan bir isyanı kuşandığım da
ve
bir su masalına inandırdım kendimi
bütün gözleri birleştiren köprüler kurabilirim diye
öğrendim eskilere korkmayı
tam efendi bir çocuk olacakken / bu iyice belliyken
bütün ağrılarımı yaşadım, bitti
karanlık gün dönümlerimde büyüttüm yeminimi
iyice sığladım avuçlarımdaki çizgiyi
sokakları eskittim
boş bira kutularını tekmeleyip / kendimle barışık
şehrin deliğinden başımı uzattım
kurcalarken aklımı bakışlarınla

kendime bir dağ bir göl bir su masalı uydurdum
çoktan kapamadan doğurgan kadınlar rahmini hayata
artık öğrendim uzaklara ağlamıyorum
kaç yüz eskittim unuttum tarihle girdiğim bahsi
ağlayan kayanın gözünde dinlenirken incir
yüzümü yüzüme sürttüm acıttım bileklerimi
dönüşsüzüm
sen yüzünü bana dön
çünkü ben,
düşürdüm gözucumdan gözyaşlarımı. ıslığım kayıp
gece

kolay söz verenlere
doğmamış çocuklar için

kıyılar dağıldı gece bıraktığında kendini
kum tepeciklerden kopan tanedir şimdi ölüm
orkinoslar telaşlı gece vardiyalarında
haydi, kimler kucaklaşacaksa
söyleyin
onca kasımpatıların yaprakları yerdeyken

gece bıraktığında kendini geceye
gidenler dönüyor sütlimandenizlerden
ellerimi muhtaç ettim ellerime
onca ölümsüzlük otunda umutlanıp
belki de gizemim budur diye
gecenin kendini bırakışındaki tılsımına
sorular da çoğaltmazken yüzümü
yanaştım uzak posta trenlerine
şen şakrak gülüşürken gece berduşları
garda, kaldırım ********leriyle
yüzüm yüzüme sürtündü ve aşındı
artık duygularımı taşıyan derin sulara
ellerimi ulaştıran ayaklanmalara
esir edin gözlerimi bir bolivya kampında
gece bırakmadan kendimi çözün
gözlerime sürün portakal çiçeklerini
getirin saklımdaki uçurtmaları

şimdi artık sulara inanıyorum ben
suların çağlayan geleceğine bırakın beni
toplayın kıyılardan suretlerimi
devirmeden gece kendini
dört anda dört yerde yırtılırken dünya
tuzu kuru denizinde yelken basıyor dedem
ve şimdi, hemen şimdi! diyen babam
bana bıraktı bilinmezin dört sırrını
parlak mavi bilyelere gizleyip

ben küçüktüm devrildim geceye
denizatına tutundum ağdım yabanıl uçurumlara
dikiş aralarıma gizleyip korkularımı
karıştım bir şili konvoyuna
karanlığın seyreldiği saatti
uzattım üç kardeşimi akşamın ılıklığına
süt içerler bilinmezin ucundan
bırakıp annemi tarihin hareminde

şimdi topluyor rüzgar kıyılardan insan siluetlerini
bu şehre gelişim unutulsun...

[Diliyar]

Sana
Kapamadım kalbimin kapısını
Gülüşlerini unutmadım
Sen Düşlerimde olmadan nefes alamam ki
Rüzgârın yön değiştirdiği yerdeyim şimdi
Sensizlikteyim
Dudaklarımı aralayıp
Hep söylediğim kelimelerdesin
Özlemlerimde, hasretimde, yalnızlığımdasın
Uykularımın en yorgun zamanlarında
Uyanıp ansızın gece yarıları
Yüzüme düşen sensizliğin hüznündesin
Unuttum sanma,
Ben nerde yaşıyorsam sen ordasın
Sana ne yazsam
Ve ne kadar anlatamasam dostlarıma
Bir o kadar büyürsün içimde
Ve bir o kadar gizemli
Şimdi
Hüznümün başa çıkılmaz anında
Bir sigara yakmalıyım önce
Kuytu akşamların
Senli vakitlerini düşleyip
Sesini anımsamalıyım yine
Tebessüm etmeliyim
Ve dünyanın en şanslı şairi olmalıyım
Sırf seni sevdiğim için
ve sana yazılan her duygum okunduğu için
Onur duymalıyım
Gittin biliyorum
Beni yiyip bitiren bir merak,
Yüzünü göremediğim günlerin acısı kalbimde
Ellerinde olamamamın çaresizliği
Ve yalnızlığımın baki kalması
Hep acı verecek biliyorum
Gündüzlerin aydınlığında
Kısıp gözlerimi semaya bakıp
Bir parça bulut arayacak gözlerim
Umut ederek yağmurun değmesini tenime
Bekleyeceğim.
Senin için yanan tenime
Biliyorum,
Dokunmayacaksın



Kayıp şehirlerin
Kayıp sokaklarında yitik kaldım
Ayaklarımda umudumun ağır prangaları
Ellerimde yokluğunun kelepçeleri
Kimselerin bulamayacağı bir yerdeyim
Sendeyim
Sana en az pencerene gelen bir serçe
Yolda gördüğün bir çocuk
Sahilde tek başına oturduğun bir bank
Gizli gizli ağladığını gören bir ayna
Ellerinden dudaklarına değen bir sigara
Üzerine alelacele giydiğin bir elbise
Uyumak için
Ellerinle bir sevgiliyi sardığın gibi sardığın bir yastık
Gözlerine düşen uykusuzluk
Okuduğun bir kitap
Canını sıkan bir insan
Öpülesi dudaklarınla ısırdığın bir erik
Ve hep beklediğin
Hayallerini süslediğin o sevgili kadar yakın olmak istedim
Biliyorum ben sana dokunamadan
Avuçlarında bir hayatı tadamayacağım
Biliyorum
Sensizliğin karanlıklarında şiirler yazıp
Her şeye rağmen içimde yaşayacaksın
Senin yerin orası biliyorum
Sokağımdan geçmesen de
Kokunu duymasam da en güzel çiçeklerde
Sırf yakın olmak adına
Balkonundaki bir kaktüsün dikenlerinde
Küçük ellerine batmak için
Her zaman dua edeceğim
Yoruldum inan
Düşler kurmaktan
Nefessiz kalmaktan
Boş bir evde
Yalnızlığın şarkılarını söylemekten bıktım
Yoruldum inan
Yoruldum sensizlikten
Her sabah yüzümü soğuk suya vurup
Aynada kendimi mutsuz görmekten
En güzel günlerinde baharın
Sahillerde boş boş gezmekten
Durup durup sana yazdığım şiirleri
Duvarlara okumaktan
Ve cevap beklemekten bıktım inan..
Seni seviyorum
Seni özlüyorum
Diye söyleyemediğim
Telefonumun çalmasını beklerken
Yüreğimin sesini duyamadığım
Her an için kendime kızıyorum inan
Sana da kızıyorum
Beni bu boş âlemde
Sevgisiz bıraktığın
Yüzümü güldürmediğin için
Sesinin kulaklarımı okşamasını
Dokunamadığım teninde
Olabilmeyi
Şiirlerime güzelliğini yazmayı her fırsatta
Ne kadar istiyorum bilsen
Oysa
Yoksun
İçinde sana dokunamadığım
Seninle olamadığım bir dünyada
Bahar gelmiş
Çiçekler açmış
Gülmüş, ağlamışım ne önemi var
Ben yokluğunda geçen zamanı
Hiç yaşanmamış saydım



Biliyorum
Ölümüm seni düşünürken
Ve yanımda olmadığın bir vakit
Ansızın gelecek
sen hiç acısını çekmediğin yokluğumda...
Bilmeyeceksin bile öldüğümü
Ben hiç tamamlanmamış sayacağım
Gözlerimi kapattığım hayatımı
Ve verdiğim son nefeste bile
Acılar çekerken
Seni arayacağım
Biliyorum
Gözlerimin baktığı
Dudaklarımın seni sayıkladığı hiçbir yerde olmayacaksın
Ölümün acısı hafif kalacak
Sesini duyamadan çıkan canımdan
Sen bensiz bir hayatı
Bensiz geçen zamanı sevdin
Hep gizemli kalmayı
Kaçmayı
Ve sevilmeyi sevdin
Hiç çaba sarf etmedin
Bir nebze olsun
Cesaret edemedin sevmeyi beni
Düşlerde bir masal
Rüyalarda bir gizem kalmayı seçtin
Olamadın benimle
Bir kez yüzüme bakıp
İçinden geldiği gibi
Seni seviyorum
Seni özlüyorum diyemedin




Ben senli zamanların içinde
Hep sevinçten gülen
Heyecandan ne yaptığını bilmeyen
İçi içine sığmayan koca biri değil de
Oyuncağı eline verilmiş bir çocuk gibi
Hep gülücükler saçtım
Ağlayarak geçen koskoca bir zamana inat
Dünyanın en güzel yeri gözlerinin içinde saklı
Baharın yemyeşil dallarında artık hüzün var şimdi
Rüzgârlar sesini kesmiş
Ve yağmurlar boşa ıslatıyor kaldırımları
Gözlerimin uykuya düştüğü
Ve karanlığın aydınlığa hasret kaldığı yerdeyim
Sensizlikteyim...

[Diliyar]

Sen bir düş/tün uyanmaktan korktugum
yatagıma uzandıgımda gözlerimi sıkı sıkı kapar
gelmeni beklerdim
rengin gelirdi odama önce maviye boyanırdı her yan
ardından kokun sarardı etrafı
gözlerimi açamazdım korkardım ya yok olursan
ruhumu özgür bırakırdım her gece
ruhunla uçardı o eşsiz mavide
hissederdim ordasın ordasın da
korkardım açmazdım gözlerimi ya rüyam biterse
dans ederdi hayali bedenlerimiz sabahlara dek
yüreklerimiz daha bir heyecanla atardı
ellerimiz hiç ayrılmaz aşk sözcüklerimiz hiç tükenmezdi
ve bir sabah açılıverdi gözlerim
sen bir düş/tün bitivermiştin
ne ruhumu saran ruhun ne odamı dolduran kokun kalmıştı
ellerimi tutan ellerin tükenmeyen sözcükler yoktu artık
eskiden sıkı sıkı kapardım gözlerimi
artık kapanmıyorlar
senin olmadıgın her uyku düş degil
kabus olup doluyor geceme
korkuyorum uyumaya sen olmayacaksın düşlerimde...

[Diliyar]

[PiercinqLi.Cadi]

Öncelikle cok güzelsn (:
Şiir tarzında hoşuma gitti ..
Yüreğine saqlık

[Diliyar]

Teşekkür ederim PiercinqLi.Cadi

[Diliyar]

Yüzünün hangi oylumuna takılsam
Uçsuz uçurumlara düşüyorum
Ağlayınca şişen göz kapaklarında
Hangi tankerleri yüzdürdün bu akşam?
Sığınağımıza kaçan birkaç damla yağmur
Gözyaşına mı karıştı yoksa?

Fazla değil mi bu sessizlik ikimize;
Beni susarken bölme!
Satır aralarındaki sızıntıdan kendimi ele veriyorum
Ben sana, seni gösteren bir aynaydım
Dökülseydi sırlarım sen de göremeyecektin
Ben ki kendimi yine sırlardım
Sen kendine yeni aynalar bakmasaydın
Buldun mu yüzüne en uygun olanını?

Ve ağrılarını saklayabildin mi, sırsız aynaların sırrına?
Kulaklarıma sağır sesler peydahladım
Beni susarken bölme!
Az daha doğduğumuz öykü de ayaküstü ölüverecektik;
Anamızdan emdiğimiz acılar burnumuzdan gelecekti az daha
Dipsizliğinde dibi tutarmış sandık,
sanma oyunlarımızda
Meğer suskunluğumun dibi karaymış
Ben kuyu sanmışımBen susarken bölme!
Merhemine biraz Ağrı sür biraz Toros
Yol ortasında adresim yutuluyor bırakma ellerimi
Duru durdurmaya duramıyor, durak sandığımda köprüleri

Oysa her şeyi birleştiren köprüler yine ayırdı bizi
Saçlarını sakladığın rüzgarı biraz savursan
Açılmayacaktı bu kıyı şeridinden
Zulamdaki sardunya suskuları
Beni susarken bölme!
Ellerin büyükken ellerimden
Hangi coğrafyama sakladın, mendilleşen parmaklarındaki yaşları?
Bana do minör bağırma
Uslu bir su kuşuyken bünyemde
Verdiğin geçici rahatsızlık için, ömür dilerim senden sadece!
Ben sana ne yaptımların kaldı bak
Bu ucube caddelerde
Susmanın onaylamak olduğunu hatırlattığın bir gecede
Beni susarken bölme!!!



Kahraman Tazeoğlu

[Valetta]

Tatili yaptın geldin aramıza tekrar hoşgeldin Bebeğimseni burda görmekten mutlu olduğumu bil amaaa okullar açılınca seni burda çok görmek istemem bunu da unutma


Tek tek okudum şiirlerinin hepside çok güzel en az senin gibi yüreğin gibi..Özenle seçilmiş hepside..Emeklerine sağlık Birtanem

[Diliyar]

Sağol ablacık cumartesi avanosa gidecem bir hafta daha tatil yapacaz Zeyneple doymadım tatile para takviyesi yaptık uyarını aldım tamam

[Valetta]

Sağol ablacık cumartesi avanosa gidecem bir hafta daha tatil yapacaz Zeyneple doymadım tatile para takviyesi yaptık uyarını aldım tamam

Hakediyorsun Bebeğim gez tabii yinede çok gezmeeeee))ama kıskanıyorum ya