Coşkun ARSLAN Şiirleri

[coskunarslan]

ZEYNEP

Ne kadar özenmiş yaradan sana
Ab-ı hayat oldun adeta cana
Bir damla umudun kafidir bana
Bu gönül sevgini ediyor talep
Sensizliği lügatten siliyor Zeynep

Biçareyim derbederim sarhoşum
Sevgine kahrına talip olmuşum
Derdime dermanı sende bulmuşum
Ruhuma hitap eden ne varsa hep
Her şeyi sende buluyor Zeynep

Hasta gönlü avutmak mümkün değil
Okyanusu kurutmak mümkün değil
Gül yüzünü unutmak mümkün değil
Sen oldun sanki varlığıma sebep
Aklım hep sende kalıyor Zeynep

Cemalini gördüğüm günden beri
Alev aldı içerim yangın yeri
Elinden içeyim en acı zehri
Tutuşup yanan yüreğime su serp
Bu yangın canımı alıyor Zeynep

Matlaştı hayatın renkleri soldu
Gözlerim başkasını görmez oldu
Deli gönül bahara ermez oldu
Eridikçe umudum kelep kelep
Gözlerim yaş ile doluyor Zeynep

Met cezir içinde buldum kendimi
Dalga dalga yıkamadım bendimi
Ak kağıda açar iken derdimi
Dona kaldı kalemimde mürekkep
Yazdığım yazılar soluyor Zeynep

Sanma ki bu sevda küllenir biter
Olmuşum mecnundan keremden beter
Gemileri yakarım gel de yeter
Mecnuna iki adım yoldur Halep
Aşk dediğin dağları deliyor Zeynep

Coşkun ARSLAN

Ateşinden Köz Bıraktın Geride

Çektin gittin veda bile etmeden
Perişan bir öz bıraktın geride
Sormayacağım sana nasıl, neden
Tutulmamış söz bıraktın geride

Dolaşmışsın ruhuma ilmek ilmek
Mümkünü geçmişi bir anda silmek
Umutlarımı yakıp erittin tek tek
Ateşinden köz bıraktın geride

Zavallıyım boynum büküktür benim
Hissiyatım kırık döküktür benim
Gözlerimden yaşlar dökülür benim
Aşka küskün yüz Bıraktın geride


Talihim yok imiş sevdadan yana
Kader böyle imiş ne diyim sana
Ne renk kaldı ne ses kaldı ne mana
Teli kırık saz bıraktın geride

Coşkun Arslan


Yokluğu Ecel Bana

Kaptırmışım gönlümü,
Güzel senin büyüne,
Seninle inanmışım,
Aşkın büyüklüğüne.

Hiçbir şeyin olmadı,
Senin kadar tesiri,
Gülüşünün hayranıydım,
Bakışının esiri.

Mevsim başka mevsim,
İklim başka iklimdi,
Yapraklar sarardı hep,
Güller kurudu şimdi.

Dünya gözümde sıfır,
Hayat sensiz anlamsız,
Yokluğun ecel bana,
Neylerim yapayalnız.

Duygularım yaralı,
Akıl ta dibe vurdu,
Ancak mahkûm bedenler,
Benim kadar mağdurdu.


Coşkun ARSLAN


ÇANKKALE MAHŞERİNDE

Çanakkale mahşerinde can pazarı kurulmuş
Toprağı şehitlerin kanlarıyla yoğrulmuş

İman en büyük silah vatan en sevgili yar
Bağrına taş bassın beklemesin analar

Eller duaya kalkmış bu son cuma namazı
Vatan onlardan razı onlar vatandan razı

En fedakar en cesur en büyük asker bizim
Sevinsin Türk evladı çünkü bu zafer bizim

Düşmanın hayalleri gömüldü kara suya
Hangi millet galip gelir böyle şanlı orduya

Anlasın bütün cihan Çanakkale geçilmez
Şühedanın kanına asla değer biçilmez.

COŞKUN ARSLAN

[Lucky_Star_54]

Belkide gözümde bu kadar büyütmeseydim ayrılıkları ve aşkları , bu denli yakmazdım canımı. Üzülmezdim belki bu kadar. Sanırım sorun hiç kimsede değil. Sanırım sorun bende. Sebepsizce bağlanan yüreğimde. Sorun dilekler dilediğim dilek ağaçlarında onlara bağlanmaktaydım tüm dileklerimi. Ama sadece rengarenk ipler kumaşlar bağladım. Tüm düşlerim gerçek olsun diye. Ama düşlerin gerçek olması için güzelim ağaca çul çaput bağlamakla olmuyormuş…. İsteklerinin , dileklerin için savaşman gerekiyormuş.Savaşlar kazandığındada mutlu zafer çığlıkları atmak gerekiyormuş.. Yoksa böyle oturup Aşk için ağıtlar yakmakla olmuyormuş hiçbir düş gerçek.

Düşlerin yelkenlilere ihtiyacı olduğu kadar en çokta onu nefesiyle sürüklüyecek rüzgarlara ihtiyacı varmış. Ama rüzgarın hafifi sürüklenmeye yetmez , fırtına olanıysa ayakta kalmana engelmiş…. her şeyin bir orta kararı varmış. Kalbini aşk harplerinden sağ çıkarman için hep vasat bir sevgiyle sevecekmişin. Yaralanmamak için yaralarından kimseye bahsetmiyecekmişsin ki günü geldiğinde o en cantanesi bildiklerin kabuk bağlamış yaralarını kanatmasınlar. Çünkü artık biliyorlardır seni neyin yaralayacağını. Canını neyin acıtacağını. Emin olabilirsinki hepde o en savunmasız yerinden vururlar… Senin canının yandığını umursamazlar.

Sevdiğini gözünde yaşın bilmeyecekmişsin. Çünkü ağlamak isteyipde ağlayamayacaksındır. Ağlamadıkçada dolacaksındır. Zehiri içine atacaksındır… Üstelik Aşkın panzehiride bulunmamıştır daha. Pisikologlar sadece unut onu diyeceklerdir. Hemen çocukluğumu soracaklardır. Doktor amca inme sen çocukluğuma , hele sen hatırlatma çocukluğumu koy bir köşeye. Son üç yılımı unutturabilecekmi senin o avuç avuç hapların .Unutturur dersen …. Olur mu bir faydası hepsini içsem. O zamanda ölürüm değil mi??? Sanki korkan varda ölümden. Beni unutan unutmuş , korkumda Yüce Rabbim inde unutmasından… Yoksa korkmam aslında ölümden…

Doktor amca hani sen sormuştun ya “çocukken kaç kere düştün diye??” bende dedim ya “iki kere” yalan söyledim be doktor amca … Annem hiç düşmeme izin vermedi … hiç dizlerim yara olmadı. İki kere düştüm doktor amca…. Birinde düştüm dizlerim parçalandı , ikincisinde düştüm kalbim parçalandı. Üstelikte çocuk değildim. İkisindede Yar bildiğim itti yüzümü yarına çevirdiğinde. Yüzüm ona bakarken yapamazdıda zaten……

Ama yinede , dilek ağaçlarını , yelkenlileri , ılık rüzgarları bazende hırçın fırtınaları çok seviyorum.

[coskunarslan]

Cesaretim Yoktur İlan-ı Aşka
________________________________________
Gülüşün başka güzel endamın başka
Cesaretim yoktur ilan-ı aşka
Halimden azıcık anlasan keşke
Sevdamı yürekte saklar dururum

Vurulmuşum sevmişim her halini
Haz verir kurmak senin hayalini
Resmetmişim o güzel cemalini
İkibir zihnimi yoklar dururum

Uykular rüyalar yarım yamalık
Mecalim kalmadı yoruldum artık
Geceler olsada zifiri karanlık
Gördüğüm düşleri aklar dururum

Aklımda sen varsın hep ruhumda sen
Sevincimde sen oldun korkumda sen
Anlatabil semde anlayabilsen
Lal olur bu dilim tekler dururum

Kırgınım dargınım sensiz hayata
Nasibmidir bilmem ermek vuslata
Zamanı iple çekerim adeta
Kavuşma gününü bekler dururum.
Coşkun Arslan

[coskunarslan]

YORULDUM ANNE

Birtek sen anlarsın benim halimden,
Genç yaşta tükendim yoruldum anne.
İsyan ırmağında aktım yıllarca,
Sabır havuzunda duruldum anne

Çile dolu bir hayattır sürdüğüm,
Hep acı ve ızdıraptır gördüğüm,
Kadrimi bilmedi değer verdiğim,
Sonunda yılana sarıldım anne.

İstesemde artık gülemiyorum,
Sebebini bende bilemiyorum,
Kendimle Barışık olamıyorum,
Kırıldım bir kere kırıldım anne.

Coşkun Arslan

[coskunarslan]

HİÇ ÇEKİNME




Rahatımı huzurumu

Bozacaksan hiç çekinme

Kabullendim kusurumu

Kızacaksan hiç çekinme.



Sanma hayat sürdüğümü

Rahat yüzü gördüğümü

Katmerleşmiş kördüğümü

Çözeceksen hiç çekinme



Senin için çarpar yürek

Kalbimdesin sonsuza dek

Haydi durma restini çek

Üzeceksen hiç çekinme



Esirgeme nazarını

Gülüşünü nazlarını

Bu sevginin mezarını

Kazacaksan hiç çekinme



Bu can emrine amade

Edilemez aşk ifade

Kalmadı zerre irade

Ezeceksen hiç çekinme. .



Coşkun ARSLAN

[_yAz_]

cok guzeldı yazdıgınız yuregınıze saglık ....

[coskunarslan]

KANMAM GAYRI







Yoktur sende ahde vefa

Sözlerine kanmam gayrı

Yanılttı beni bir defa

Gözlerine kanmam gayrı



Düşürdün aşk ateşine

Sürükledin hep peşine

Kandırırım sanma yine

Pozlarına kanmam gayrı



Kor ateşte yandı ağzı

Deli gönül olmaz razı

Bırak bu inadı nazı

Nazlarına kanmam gayrı



Ne içimde bir sevgi var

Ne gözlerim seni arar

Güzelliğin neye yarar

Yüzlerine kanmam gayrı



Geri dönmem mümkün mükü

Anlamadın beni çünkü

Baharında ne gördüm kü

Yazlarına kanmam gayrı.



COŞKUN ARSLAN

[Valetta]

Emeğine yüğreğine kalemine sağlık..Çok güzellerdi...