DÜŞ YORGUNU

[TUĞBA TOKAT]

Duvara türkü söyleyen rüzgar
Beni mi buldun?
Papatya kokusunu unutmuş...
Kırık bir inci ve kan
Ellerime düşen yalnızlığım
Şimdi hiç bir martının uğramadığı
Düş yorgunu bir denizim
Sözcüklerle anlatılmayan
Yaşamaya uzak...
Yüzüne ayrılığın sesi değmiş
Yalnız ve yorgun bir el gibi
Susuyor içimdeki bütün çocuklar...


HASAN KAYA

[TUĞBA TOKAT]

MAVİ SEVDA

Bir çocuğun tertemiz gülüşüydü sevdamız
Öylesine katıksız
Ve uzaktı kirlenmiş sözlerden
Yıldızlar tanıktı yangınlarıma
Şahidimdi geceler, sana yazıldım
Seni sevdim en imkansız zamanlarımda
Oysa bana yasaktı türkü gözlerin
Alıştığımdın ve yoktun gecelerimde
Çocuk yüreğimi ezip de gittin
Bir mavi sevdayı sen bitirdin yar...



TUĞBA TOKAT

[TUĞBA TOKAT]

YABANCI

O kadar yabancı ki kulağıma sesin
Bir o kadarda yabancıyım bakışlarına
Ne gülüşünü görmüşlüğüm var önceden
Ne de iç kavuran sıcaklığını...

O kadar yabancı ki tenime tenin
Bir o kadarda yabancıyım varlığına
Ne dokunuşunu bilmişliğim var önceden
Ne de özlemin sancısını...

O kadar yabancı ki gözyaşlarına gözüm
Bir o kadarda yabancıyım şimdi anılarıma
Ne aşkını bilmişliğim var önceden
Ne de sevginin şiddetini...

Artık öyle yabancıyım ki kendime
Daha önce adı koyulmamış duygularla dolu yüreğim
Ne yaşanmışlığım var bunun gibisini
Ne de düşünmüşlüğüm olacakları...


ALİ RIZA ÜNES

[TUĞBA TOKAT]

İKİZ KARDEŞİM

En iyi dostumdur yabancım değil
Bu yalnızlık benim ikiz kardeşim
En acı gerçeğim yalancım değil
Bu ayrılık benim ikiz kardeşim

Siz bir bir sorunda konuşturayım
En zalim dertlerle yarıştırayım
Uzakta durmayın tanıştırayım
Bu acılar benim ikiz kardeşim

Belkide sebebi sevdiklerimde
Düşmanımı canım bildiklerimde
Nereye gitsemde kirpiklerimde
Bu gözyaşı benim ikiz kardeşim...


AHMET SELÇUK İLKAN

[TUĞBA TOKAT]

UYKU

Bana çiçek gönderme
Bir kuş ağacı gönder
Dallarında gezinsin
Kül rengi güvercinler
Konsunlar yastığıma
Uyutmak için beni
Sırtlarında kuş tüyü
Gagalarında ninni
Kaldırıp yatağımı
Uçursunlar göklere
Kendimi yıldızlarda
Bulayım birden bire
Bana çiçek gönderme
Bir kuş ağacı gönder
Alnıma dokunanlar
İyileşmiş desinler...


ÜLKÜ TAMER

[TUĞBA TOKAT]

BEKLEME SALONU

Böyle zamansız güneşli
Umulmadık mavi günlerde
Bir bekleme salonu
Yalnızlığına bürünüyorum
İliklerimdeki yitik aşkı
Sarhoş bir unutkanlığa ilikliyorum
Sanki şiirini bilmediğim
Bir Fransız akşamında
Kaldırım taşlarını sayıyorum kalbimin
İçimde ayak izlerin...
Aylak bir yaz geçiyor acuçlarımdan
Ve ben ne zaman, kiminle sevişsem
Hala seni aldatıyorum...


YILMAZ ERDOĞAN

[TUĞBA TOKAT]

SİYAH GÖZLERİN

Medet bekliyorum vurduğun yerde
Oralı olmuyor siyah gözlerin
Gönlümü dağlıyor gördüğü yerde
Kanıma susamış silah gözlerin

Her yalan sözüne iftira ekler
Sayısız suçu sırtıma yükler
Cenneti müjdeler, ibadet bekler
Şeytanın taptığı ilah gözlerin

Feryadım asılsız şikayet değil
Laf değil, söz değil, rivayet değil
Yetim hakkı değil, cinayet değil
Korktuğum en büyük günah gözlerin...


CEMAL SAFİ

[TUĞBA TOKAT]

BÖYLE BİR SEVMEK

Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Bıraksam korkudan gözleri sislenir
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Böyle bir sevmek görülmemiştir

Hayır sanmayınki beni unuttular
Hala ara sıra mektupları gelir
Gerçek değildiler birer umuttular
Eski bir şarkı belki bir şiir
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Böyle bir sevmek görülmemiştir

Yalnızlıklarımda elimden tuttular
Uzak fısıltıları içimi ürpertir
Sanki gökyüzünde bir buluttular
Nereye kayboldular şimdi kimbilir
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Böyle bir sevmek görülmemiştir...


ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

[TUĞBA TOKAT]

SENSİZ OLMUYOR

Yalınayak bir ömrün, çırılçıplak Şubatında
Zincirlere gerdiğin gökyüzümü
İçine nefretide katarak
Bilinmez diyarlardan esen yellerin
İnilmez duraklarına götürdün
Oysa sana varmak içindi bütün şiirlerim
Şairler yarışırdı yüreğimin sevda bahçelerinde
Sevmeyeceğini ve gelmeyeceğini bile bile
İnatla iki kaya arasında açmaya çalışan bir çiçek gibi
Hayalini ıslatacak yağmurları beklerdim
Nereden bilirdim kurak mevsimlerin sürgünü olduğunu
Sen, seni seviyorum kelimesine en çok
Yakışan gözlerini benden kaçır yine
Terkedilmişliğimi terketmeyecek kaderimle
Hep terkettiğim gururumun eseridir yıpranmışlığım
Gamzelerini sakladığın yere
Gizlemişim zaten ömrümü
Her gelmeni bekleyişimde
Tebessümüne küsmüş bir mutluluk
Nefesimi idam etsede
Saçlarında ışıldayan müebbetle
Hapis olmuşluğumun avlusunda
Sensizliğin voltasıyla avundum
Bir kalbi fethedememenin mağlubiyetiyle
Felçli dağların yaralı keklikleri gibi
Nereye kaçacağını bilmeden
Ölümün kollarına atlamaktı sensizlik
Çırpınışlarımdaki sessiz yakarış
Sana varmamı engelleyen
Gözlerindeki kara kış
Ve o hep beklediğim tatlı bir bakış
Ne olurdu sevsen yepyeni bir ömürle
Sana çağlardım nakış nakış...


KORKMAZ BIÇKIN

[TUĞBA TOKAT]

AĞLAMAK

Ağlama!
Ağlamak biraz öteye kaçmaktır
Ağlamak hüzünle anlaşmak
Ve kucaklaşmaktır
Ağlamak sığınmaktır ne olsa,
Avuç açmaktır
Uzakta olsa, yakında olsa
Biraz onu öteye itmektir
Kişinin en kolay mutsuzluğu
Ağlamaktır, geçiştirir umutsuzluğu
Daha zoru var, susmak zor!
Susmak, bir ağaç dallarında
Susmak ağlamalarıda tutuyor...


ÖZDEMİR ASAF