[ Şehrİn Şaİrİ ... ]

[Efsunaz]

Tut ki göğün altında trajik bir hikayede gözgöze geldik ve ellerin ellerime dokundu, bakışın naif kalbime sürtünerek durdu ayaza..
Tut ki rüyalarda karşılaştık, yankı dolu tünelleri geçerken birbirine kenetlendi kalplerimiz,
Tut ki herhangi bir adrese gönderdiğin mektubun bana geldi ve mektubun satır araları beni anlatıyordu, yanlış bir mektubun doğru adresiydim sanki
/yalnız bizim gözlerimiz kuş olup uçabiliyordu, yalnızca gülümseme yakışıyordu gözlerimize, yüreklerimiz güneş ışığına duran gündü, maviye sevdalı şiirlerle büyüyor, cemreler düşen toprağımıza mavilik yakıştırıyorduk, hayallerimiz çılgın nehirleri geçer gibi delikandı, doymak bilmeyen bir sevdayla bağlıydık hayallerimize.../
Tut ki yalnızlıktan şikayet etmedim, tut ki ağlamadım gece yarıları, tut ki hep yorgun sesimle şiirler okudum geceye ve sana...
Sanki yıllardır hep aynı kelimelerin kıyısında geziniyorum. İçimde durmadan yankılanan sesi duymazlıktan geliyorum, ince elenmiş kelimelerle anlattığın mahremsiz gerçeklikler içimi kanatıyor, hayat mat renkleriyle düşüyor düşlerimin civarına, en uzun nakaratlı şarkımız "aşktı", tedirgin ve gölgeli bir masaldı lisanların betimleyemediği sevdamız, gecenin sessizliğine dönüş azığım;aşkım, hayatın ağır uykusunu bir üvendire gibi dürtüyor. Ahdini unutmadığını biliyorum lakin çıkmaz sokaklarda şarkımızı unutmandan korkuyorum...
Tut ki suların serinliğinde döndüm dönülmez sanılan yoldan, karanlığın sütunlarını yıkarak baharlar getirdim eylül yüreğine, azad bir yürekle...
Tut ki gözlerim deniz renginde döndüm, Besmele çektim yeni bir solukla, geceyi arındırıp kabuslardan, değişmez sanılan yazgıyı değiştirdim. Aşk olup hüzne belendim, yalın yürüyüşüme aşkın eşiğinden girdim..
Tut ki günceme gecelerin nazlısı diye geçtin, kırık kalemimle seni anlatmaya çalıştım varaklara, yüreğim kavrulsun, solsun yüreğim, dilim konuşmasın gayrı. Sürüleyim gözlerinden sonsuzluk ateşilerine, erguvan gecelerime hüzünden başkası uğramasın, ses geçmez dağlarda haykırayım sevdamın şiirini, ayaz titremeleriyle düşeyim kapına, uykuları sürgün edeyim gözümden, başka yüreğe sığmayacak acılar devşireyim ayrılığın gri renginden, ayrılıkla sınansın bütün savaşların galibi kalbim, bir isyan duruşmasına şahlansın apansız...
/Takatim kalmadı "kan kaybeden kalbime kayıtsızım" günceme intihar sözleri değdi çoktan. Mutlu şairlere inanmadığımı da belirteyim. Her vakit pembe intiharlar hasat ediyor kalbim, avuçlarımın derinliğine gözlerin değdi, paylaşılacak yalnızlıklarımı tüketti. Artık vadiler dolusu çığlıklar taşıyorum göğüs kafesimde. Gecelerin sonu gelmez, naçar dilim onulmaz yaraları dile getiremez, kaçamak bakışlarım var gözlerine bakamam, cinnetli bir deli sanırsın diye korkarım, kınında kalsın bakışlarım.../
Tut ki ben de bu şehrin şairiyim, hayatı gözyaşımla dağlamışım, yürekten sızan kanın hükmü var elbet, zemheriye şerh düştüm aşkımı, hüzne bağlandım.
Tut ki her gece üşüyor kalbim, yüzüm gülmüyor, mavilik uğramıyor cemre düşmeyen toprağıma, tut ki uyumuyorum artık, "kalbin kanayan bir bölge gibi duruyor içimde", belki müntehir şair diyecekler adıma, gece ayazı çökecek yalnızlığımın üstüne, her yanımı hüzne buladım, iflah olmam artık, hayatın metruk zanlısıyım, eylül kalıyor bakışlarım, yüreğim eriyor, hüzne belenmiş kelimelerle hayallerimizin ülkesine gidiyorum...
"Sen bu şehrin şairiydin"

fhilosophia = Yusuf Sena

[namesta]

Tut ki göğün altında trajik bir hikayede gözgöze geldik ve ellerin ellerime dokundu, bakışın naif kalbime sürtünerek durdu ayaza..

/yalnız bizim gözlerimiz kuş olup uçabiliyordu, yalnızca gülümseme yakışıyordu gözlerimize, yüreklerimiz güneş ışığına duran gündü, maviye sevdalı şiirlerle büyüyor, cemreler düşen toprağımıza mavilik yakıştırıyorduk, hayallerimiz çılgın nehirleri geçer gibi delikandı, doymak bilmeyen bir sevdayla bağlıydık hayallerimize.../
şarkımız "aşktı", tedirgin ve gölgeli bir masaldı lisanların betimleyemediği sevdamız, gecenin sessizliğine dönüş azığım;aşkım, hayatın ağır uykusunu bir üvendire gibi dürtüyor. Ahdini unutmadığını biliyorum lakin çıkmaz sokaklarda şarkımızı unutmandan korkuyorum...
eylül yüreğine, azad bir yürekle...
erguvan gecelerime hüzünden başkası uğramasın, gözümden, başka yüreğe sığmayacak acılar devşireyim ayrılığın gri renginden,sonu gelmez, naçar dilim onulmaz yaraları dile getiremez, kaçamak bakışlarım var gözlerine bakamam, cinnetli bir deli sanırsın diye korkarım, kınında kalsın bakışlarım.../
"Sen bu şehrin şairiydin"

fhilosophia = Yusuf Sena

paylaşığınız için teşekkürler...
"Sen bu şehrin şairiydin"
her şehre lazım bir şair...
saygılar

[Efsunaz]

Ey Şehrimin Şairi Dua Etmekteyim SagLıgın için ...

[yaralıyürek]

emeğine sağlık teşekkürler paylaştığın için

[Efsunaz]

Şiiri Sevdiren adam hani çatıLar aLtında yitmektesin ömrümden

geL gayri ...

[Efsunaz]

Demekki neymiş UnutuLmamışsın ...

[F.k.avcı]

Çok duygulandım gerçekten, bu yazıyı daha önce de okumuştum. Allah hakkınızda hayırlısını versin kardeşlerim. Sevgilerimle..

[Psikokemoterapi]

Yüreğine sağlı yusufum, senin de ellerine sağlık Efsunaz kardeşim. Gerçekten çok etkilemişti beni bu yazı okuduğum zaman..

[DOĞAN]

emeğine sağlık

[alicann]

"Tut ki yalnızlıktan şikayet etmedim, tut ki ağlamadım gece yarıları, tut ki hep yorgun sesimle şiirler okudum geceye ve sana...
Sanki yıllardır hep aynı kelimelerin kıyısında geziniyorum. İçimde durmadan yankılanan sesi duymazlıktan geliyorum, ince elenmiş kelimelerle anlattığın mahremsiz gerçeklikler içimi kanatıyor, hayat mat renkleriyle düşüyor düşlerimin civarına, en uzun nakaratlı şarkımız "aşktı", tedirgin ve gölgeli bir masaldı lisanların betimleyemediği sevdamız, gecenin sessizliğine dönüş azığım;aşkım, hayatın ağır uykusunu bir üvendire gibi dürtüyor. Ahdini unutmadığını biliyorum lakin çıkmaz sokaklarda şarkımızı unutmandan korkuyorum..." Şehrİn Şaİrİ


Ne kadar güzel dizeler.. Çünkü aştır her şeyin başı.. Sevgiler..



Sevdiğime



Pırıl pırıl bir ilkbahar günüdür
Severim ben seni
İpil ipil yağmur yağar sonradan
Severim ben seni
Rüzgar eser uçuşur göçmen kuşlar
Mevsim sonbahardır
Severim ben seni
Kar yağar ince ince ak umutlara benzer
Severim ben seni
Ay doğar, gün doğar, ırmaklar akar
Severim ben seni
İşçiler paydos eder fabrikalardan
Severim ben seni
Bir anne gülümser, mamasını yer bebek
Severim ben seni
Kız oğlana göz kırpar kaş göz arası
Severim ben seni
Bir şair şiir yazar, umutlardan söz eder
Severim ben seni
Güzel günler mutlu günler beklenir
Severim ben seni
Sen benim canımın içinde canımsın deyip
Çok severim taa.. yürekten bir bilsen
Ne çok severim ben seni...



Ali Dikdere