Ve yine yıkılan hayallerim adına bir pas daha verdim hayata ,
Belki becerebilirdim bu sefer iyilikler adına ,
her yok olan an bir çizgi daha anlıma ve her boşa harcanan zaman mum kadar aciz benim yaşantımda,
herşey ışıgı kesmeyi hedefleyen bir nefesten ibaretti aslında,
kara gözlerimde her akşam sönen mum , sabaha sabreder oldum .
Her geçen gün ay ve yıllar büyüdükçe tekrar yaşamıyacagın duygular,
bir çizgi kadar yakın oldu ömrüm kahira .
anılmasın buruklugu kaldı bir yerlerde misketlerim sarı saçlı bebegim
yada özlemini çektigim herşeye elveda ve artık büyüdüm sonunda ...