Senİn OlduĞun Heryerde Bende Varim!!!

[yagmur_1977]

Ben seni hiç sevmedim ki..
Her gittiğimde beni sevmeye devam etmeni,ve her döndüğümde seni yine aynı aşkla bulmamı,sevdim..

Ben seni hiç sevmedim ki…
Lanetlenmiş bir hastalığı saklar gibi beni içinde saklamanı,gözlerimin senin için büyülü bir hapishane olmasını,göz kapaklarının içine resmimi çizmeni, sevdim..

Ben ,seni hiç sevmedim ki..
Hiç bitmeyen bir kitap gibi sürekli beni okumanı,duygu yüklü bir bulut olarak içinde dolaşmayı,beni her şeyinle sevmeni ,sevdim…Yaptığın her işi bırakıp kirpiklerimi seyretmeni,gördüğün her şeyi,herkesi bana benzetmeni,cennetten gelmiş olmayı ve sürekli bir ay parçasına benzetilmeyi,sevdim..

Ben seni hiç sevmedim ki…
Bir bakış,bir simge,bir duruş olmayı,güzelliğimi anlatırken sen,kelimelerinin sende yetersiz kalmasını,İstanbul gibi kadın olmayı,sevdim..İlk okunduğunda su gibi ezberlenen,ve asla akıldan çıkmayan şiir olmayı ,hayallerimi yüksek sesle kurmayı ve onların anında gerçekleşmesini ,sevdim..Beni sevmek için gözlerimin sence büyülü sessizliğinde beni beklemeni,hayatta tanıdığın bütün kadınların toplamı olmayı,yeryüzünde daha önce hiç kurulmamış cümlelerle bana aşkını anlatmanı ,sevdim..

Ben seni hiç sevmedim ki…
Bir sabah beni kulağıma şiirler fısıldayarak uyandırmak istemeni,beni ilk gördüğün andan beri kendini bir bütün olarak hissetmeni,sevdim..Hayal dünyanın kahramanı olmayı,uzun hasreti,bitmeyen ,eksilmeyen bir sevdanın mektubunu yazmanı,çengelli bir iğne gibi beni kalbinde taşımanı,ben yokken bana çiçekler almanı ,sevdim..Ben yokken bensizliği sevmeni,sana bıraktığım aşk gibi her şeyi yarım yaşamanı,acı çektikçe yazmanı ve olmayan bir aşkın bitmeyen acısını çekmeni sevdim.

Ben seni hiç sevmedim ki…
Hasretimi sahiplenmeni,bensizken yalan dolan şeyler yaşamanı,hayatta en çok beni sevmeni ,beni özlemeni,her baktığın kızda beni aramanı,benimle aynı uykuyu uyuyup,aynı rüyayı görmek istemeni sevdim…Ezberini bozmayı,herkesin yanmak istediği bir cehennem olmayı,bir sabah ‘’Kalbinin bir parçasını koparıp gittiğimden beri’’devam eden anlamsız ,rahatsız,hasret ve özlem dolu uykundan uyandırmayı,sevdim..Ben yokken içinde bitmeyen bir hasreti yaşatmanı,bana olan aşkından sayfalarca yazılar yazmanı,bana hep böyle,camındaki özgür ama ürkek kuşların gibi davranmanı ,sevdim..

Ben seni hiç sevmedim..
Her gittiğimde beni sevmeye devam etmeni,ve her döndüğümde seni yine aynı aşkla bulmamı,sevdim..

Ben seni hiç sevmedim.
Ben senin beni benden daha çok düşünmeni,mutlu olduğum her anda gözümün ta içine odaklanmanı,beni her mutlu ettiğinde benden daha mutlu olmanı ,sevdim..Korkmadan,yorulmadan her korkumun içine dalmanı,beni onlarla yüzleştirmeni ve her seferinde sevgiyle elimi tutmanı,sevdim..

Ben seni hiç sevmedim ..
Ben ,kendime dair çözümleri hep bana bırakmanı ama asla kördüğümlerden korkmamanı sevdim.. Yalanlarımız içinde huzurlu ve rahat yaşamak varken benimle dürüstlük oyununun içine dalmanı, sevdim..

Ben seni hiç sevmedim..
Uzakta içimde dolaşmayı,yakınımda uzak olmaya yeğ tutmanı ama tercihini ,uzaktayken,yakındayken de hep içimde olmak olarak kullanmanı,sevdim…

Ben seni hiç sevmedim..
Bana hiç durmadan,tatlım,kıymetlim,bir tanem, sevgilim,sevdiğim,şansım,canım,kazandibim demeni,aşkıımm diye yollarda bağırmanı,ve bunu en içinde hissederek yapmanı,sevdim....Her gördüğünü benim için kamerana kaydetmeni,ve aynı heyecanla bana seyrettirmeni,her tattığını benim için pişirmeni,her sevdiğini bana anlatmanı,ve her hissettiğini benimle paylaşmanı,sevdim…

Ben seni hiç sevmedim..
Beni bir bakıştan bile deli gibi kıskanmanı,susuzluğunda bulduğun bir vaha gibi olduğumu düşünmeni ve kimseleri o yüzden vahana yaklaştırmamak istemeni,ama daha sonra sevgiye güvenip aşkına inanıp,hayata serbest bırakabilmeni ,sevdim..

Ben seni hiç sevmedim..
Bana bakmanı,bana gülmeni,bana sarılmanı,beni öpmeni sevdim..Yüzlercesini estirip sokaklarda,ofislerde,toplantılarda,sonra koltuk altıma sığıp,sadece bana bebek olmanı,sevdim..Her şeyinle deli gibi severken sabaha,beni korumak için hayatta ,ağlasan da yalnızlığında,kendinden çok önce beni düşünmeni,sevdim..


Ben seni hiç sevmedim..

Ben seni hiç sevmedim..

Ben seni hiç sevmedim ki…

Hiç…..

Hiç sevmedim hem de…

[yagmur_1977]

Beni kaybedince anlayacaksın sevdiğimi
Konuştuklarımız gelecek aklına
Aşkımıza, sevdamıza dair.
Sıcacık sarılmalar
Kalp atışlarımız…
Gözlerin buğulanacak,
Silmeye birini arayacaksın…
Beni kaybedince anlayacaksın yüreğimi
O koca boşluğu doldurduğumu düşüneceksin,
Yeşerttiğim sevgiyi hissedeceksin,
İkimizin adına,
Koca bir sevda yazdığımı,
Altına imzamı attığımı
Göz yaşlarımla…
İçin burkulacak,
Sarılacak birini arayacaksın…

Beni kaybedince anlayacaksın hayatımı
Sadece senden ibaret dünyamı göreceksin,
Saatlerce konuştuğumu
Sadece senle yaşadığımı,
"Hayat sensiz olmuyor" deyişlerimi hatırlayacak,
İçin titreyecek,
Isıtacak birini arayacaksın…

Beni kaybedince anlayacaksın aşkımı,
Gözlerinin önüne gelecek;
"Seviyorum" derkenki gözlerimin parıltısı,
Bir sevdanın böyle delice,
Böyle katıksız içten yaşanabildiğini fark edeceksin,
Yüreğin kanayacak,
Yaralarını saracak birini arayacaksın…
Ben çoktan gitmiş olacağım…

[yagmur_1977]

Varlığın acı veriyor olsaydı bana
Seni ölüme sevmez,
Gelmeyeceğini bile seni beklemezdim hala.
Ben sensizlikte bile ''seni yaşıyorum" sevgili... ''

Mevsim, sonbahara akarken ben de sana geliyorum. Elimde yokluğun yüreğimde suskunluğunla sana geliyorum sevgili. Ilık bir Eylül gecesi kentin yorgun kaldırımlarında tanıdık kelimeler arıyorum sevdana dair. Sana dair tek bir kelime yeterdi bana. Tek bir nefes bile gülümsemem için yeterdi bana..Sensizlikte kanarken sol yanım, ben hep seni düşledim zembereği kırılmış zamanın avuçlarında. Seni aradım güneşin sıcak alnında, senin ellerini aradım yağmurun ıslak dualarında.

Sana gelirken toprak yağmur kokuyordu sokaklar ise yalnızlık... Sana çıkan tüm yollar arsız dikenlerle süslenmişti sanki. Ayaklarım kan revan..Bir yanım uçurum bir yanım sensizlik ama her şeye inat sana geliyorum. Hava puslu, etraf ise sensizlik .. Dikenlere aldırmadan yalınayak yürüdüm gecenin dar sokaklarında. Yüreğimle ezdim tüm engelleri, ayaklarımla öptüm yollarındaki ikiyüzlü dikenleri. Her şeye inat sana geliyorum bir elimde mevsimlerin koynundan çaldığım ılık bahar bir elimde bulutların saçlarından arakladığım rüzgar ile .. Bir ömür uzaktan sana geliyorum bir elimde bir avuç gülüş karakışlarda güneş bil diye bir elimde bir yudum umut zifiri karanlıklarda aydınlığa sımsıkı tutun diye. Sana geliyorum sevgili....

Unutmadan sevgili; gittin diye meteliksiz bir intiharın ayakuçlarına boynunu büken bir kukla olmadım hiçbir zaman. Gittiğin gün kansız ve acımasız bir ihtilalin demir kelepçeli zamanlarından kaçıp sen diye ipsiz uçurumlara sığındım. Yokluğunda kimi zaman bir çocuk gibi koynunda ağladım kimi zaman kirpiklerinden ıslak yağmurlara kaçtım. Sensizlikte her gece arsız fırtınalarına göğüs gerdim ve esrarkeş yangınları sen diye koynuma alıp yüreğimde közledim yalnızlığının ıslak çığlıklarını. Evet gittiğin gün sen kokan kelimelerim çıplak kaldı dudaklarımda. Yüreğim gözyaşına asılı kaldı gözkapaklarımda. Ama hiçbir zaman boynumu bükmedim yokluğuna. Pes etmedim sensizlikte kıyılarıma vuran hasret dalgalarına. Direndim, savaştım yalnızlığınla. Kan revan içinde kalsam da, bilmediğim fırtınalarda sensiz savaşsam da ben hiçbir zaman '' yalnızlığına '' yenilmedim sevgili....

Gittiğin günden beri tek bir kelime konuşmadık seninle. Giderken seninle gitti taze baharlarım. Yetim kaldım mevsimlerin koynunda. Gözlerindeki sıcaklığı aradım güneşin sınırsız coğrafyasında. Seni sordum memleketimden göçen turnalara. Ama bulamadım seni. Yüreğimin derinliklerinde. kaybetmiştim seni. Aldığım nefeste, hayata bıraktığım her gülüşte seni aradım. Bulamadım işte. Ucube binaların nemli duvarlarına dayanıp sana ağladım. Dudaklarımı kapatıp kelimelerimle yalnızlığına ağladım. Ama hiçbir zaman ne kadere ne de sana isyan ettim. Gittin diye hiçbir zaman suçlamadım seni. Varlığına küfürler edip arkandan beddualar savurmadım hiçbir zaman. Gitmiştin beni '' sensiz '' bırakarak. Gitmiştin aramızda yaşananları bir kibritle zamansız yakarak. Ama gittin diye hiçbir zaman unutmadım seni. Yokluğuna inat yaşattım seni. Gittin diye bir ikindi vakti kefensiz satırlara gömmedim seni. Varlığın bana hiçbir zaman acı vermedi ki ben seni gidişinle suskunluğuna gömeyim sevgili... Seni '' sen '' diye sevdim ben. Varlığına inat yokluğunda bile sevdim seni. Sana duyduğum sevgim bir günlük olsaydı eğer; seni '' sensizlikte '' bile yaşatmazdım sevgili. Seni hiçbir zaman '' acılarımın metresi '' diye sevmedim ki ben. Ben yüreğindeki sıcaklığı, tenindeki saklı baharları ve gözlerindeki ıslak gözyaşları sevdim. Seni hep " aldığım nefes " bildim. Yüreğime dokunduğun için, yarım bir adamı sevginle tamamladığın için sevdim seni...

Sen bu satırları benden uzaklarda okurken ben bir kelebek edasıyla baharın ince dallarından binlerce çiçeği yüreğimin eteklerine topluyor olacağım. Bir gün Cennetin taze baharlarında buluştuğumuzda giyineceğin '' beyaz duvağı '' süslemek için en parlak yıldızları çalacağım gecenin kirpiklerinden. Sen benden '' bir ömür '' uzaklıkta yaşarken sensizlikte bile sen varmışçasına sevdana nefes alıyor olacağım. Her gece günahlarınla sevişip güneşle beraber perdelerine gelip yüzüne ilk gülümseyen ben olacağım sevgili... Sen beni unutsan da ben seni yüreğimde yaşatacağım. Uzaklarda bir yerde yaşıyor ve nefes alıyor olmanı en büyük mutluluğum bilip acılarına delicesine yanacağım. Közlenmiş yüreğimle bir sonbahar gecesi ıslak saçlarına yağacağım avuçlarımda güller ile. Gözbebeklerinden yuvarlanıp ayakuçlarına serileceğim. Gülüşlerini nefesim bilip '' sensizlikte '' bile sana yaşıyor olacağım sevgili. Adını yüreğime vurulmuş bir mühür bilip dudaklarında anılan dua olarak hep seninle nefes alacağım sevgili..

'' Sen bana '' bir ömür '' uzakken ben sana bir nefes kadar yakınım sevgili.
Gelmeyeceğini bile bile ben hala seviyorum seni. ''

Gün gelecek,
Adımı unutmak zorunda kalacaksın
Puslu gecenin yorgun sabahında.
Bir kibrit çakıp yaşananlara,
Tek tek yakacasın benli hatıraları
Ömür defterinin en masum günahında.

Duvarlarında asılı takvimlerden düşen
Bir gün gibi,
Ağladığında yüreğine gömülen
Bir hüzün gibi
Yavaş yavaş eriyeceğim dudaklarında.
Ama ben sana inat,
Yokluğuna inat,
Bedenimle közleneceğim günahlarında.

Seni benden alan kadere,
Tek bir kelime etmeden
Seni içimde yaşatacağım.
Çünkü ben senin;
'' Bedelini yüreğimle ödediğim
En masum günahımdın..."

[yagmur_1977]

Her ıslandığımda içimdeki sokaklarını hüzün kaplar, sel basar
Ve ben …
Ağlamalarım gözükmesin diye yağmurda buğulanır gözlerim
Zihnim boş bakışlarım öteleri solukluyor

Ayrılığın boğazımda bin düğüm.
Gönlümde hazan iklimleri
Bir eylül sabahı gibi yalnızlığım.

Şimdi neden yaşıyorum bilemiyorum.
Sensizlik boğazıma geçmiş ip gibi
İçimde sızı..
Gözlerimde ayrılığın acıları
Titreyen ellerime sözüm geçmiyor artık
Titreyen kalbime teskin olamıyor hiçbir ümit şarkısı
Oysa hiçbir acıda kalbim bu kadar ağırlaşmamıştı Hiç bu kadar koymamıştı

Sessizliğim çığlık olur okyanus ötesi sevdama
Yaslandığım yüreğin yok yüreğimde
Senden bana bir ızdırap kaldı ki tarifsiz
Zemheri bir fırtınaya gebe gelecek günlerim
Yaktığım resimlerin değil,kalbim
Yüreğim üşüyor,canım yanıyor
Ne yalan söyleyeyim sensizlik bana çok koyuyor.


Senden sonra…



İçimdeki ağaçlar yıkıldı
Yapraklar düştü
Anlıma acı diye ayrılık yazıldı.
Kapattı tüm baharlar kapılarını
Gönlüme kalın kalın kilitler düştü
Zaman sustu
Yaşananlar bir düştü
Kalemim ayırılıklara küstü


Senden sonra
her YAĞMUR sen olursun yüreğimde.......

[mehmet karakoca]

SENİN OLMADIĞIN YERDE BENDE SANA NE ANLATAYIM

[mehmet karakoca]

SENİN OLMADIĞIN YERDE BENDEN SANA NE ANLATAYIM..