| === Bir Şiir Gözyaşım === Bakma sen güldüğüme, sevinçlerime
Kahkahalarımla yeri göğü inlettiğime.
Yaşamaksa, yaşıyorum dediğim de
Bakma sen bana, aldırış etme sitemlerime.
Gözlerim, şimdi soğuk bir kış günü
Donuk bakışlarla beklerim ölümü.
Kaç mezar var bilsen yüreğimde, anne
Çocukluğumun, hayallerimin, en kötüsü de
Seni sayıkladığım karanlık gecelerimin.
Olmadı işte, ne yaptımsa hasretin bitmedi,
Ve ben hep sensizliğe gebe kaldım.
Ellerim de soldu kır çiçeklerim, papatyalarım
Yine de atamadım, solgun renklerle yaşadım.
Ama yinede ağlayamadım, doyasıya hıçkıramadım
Bur da ağlayanlara güçsüz diyorlar anne
Bende gözyaşlarımı kağıt lar a yazdım.
Yıllardır hasretini saçlarımın tellerine sakladım
Bak en sonunda bembeyaz bir gökyüzü yarattım.
Ben hayatımdan vazgeçtim senin uğruna
Yeter ki gel, bir kez sarıl yavruna.
Sensizliğim şimdi bulutlarla çıktı gökyüzüne
Çığrından çıktı artık, ne olur anla biraz anne.
Kız, bağır, istersen suratını as bana
Yeterki gel, ecel kapımı çalmadan önce
Gözlerimde ağladığında yeşillenen bakışların,
Yüreğimde sakladığım derim sevgim.
Hani nehirler varya anne
Bilesin ki, işte öyle çağlarım sana,
Yağmurlar gibi öyle ağlarım
Senin bilmediğin yerlerde
Ellerim uzanır hayaline,
Ellerim hep boş kalır anne.
Boğazımda yumruk gibi kaldı bir şeyler
Belkide söyleyemediğim sözlerden.
Burada üşüyorum anne,
üşüyor ömrüm
titriyor bedenim
Bak gör ağlamaktan korktum yine
Bu şiirimle gözyaşımı döküyorum anne.
Naciye Furan
| 
Normal Mod
