taficser

[umiter]

Kaç Düşüşün Kaldı


gecenin karanLiginda bagda$ kurdum.
uykusuzum ve bir o kadar susuz.
acinin ba$kahramanLigina soyunduruLmu$ yüregin kanarken nasiL susarim ki ßen.
sus-mu-yorum. yüreginin ” ßen ” kadar ki bo$Luguna dü$erken sen, nasiL bayramLik eLbiseLerimi giyerim ki. dudakLarimi dudakLarimdan sökmeme izin ver. birak kanaSin cigLikLarim. seni iyi biLirim. sonbahari giyinir, tüm aciLari kefenLersin yüregine. oysa senin gözLerin degiL miydi baharLarim ?. baharLarim soLarken ben nasiL susabiLirim ki?. eLimdeki tek ya$ama gücüm oLan cümLeLerimi sakLama yastiginin göLgeLerine. birak susmaLar yürüsün üzerime. gidyidirLsin kefen bedenime. icindeki yanginLarin etegine sirayet ederken su-sa-mam. bikmadin mi daha aciyi tek basina kucakLamayi ? usanmadin mi karanLigin koynunda agLamaktan ?
ayak ucLarinin yörüngesini cevir sevdaya. hazanLar yürüse de üzerine sen hayat deniLen ipin ucunu hiCh birakma. sakin birakma, benim hatrima..dü$süzLügünLe sucsuzLugun muhakemesindesin yine. tarafsizLigini yitirdin artik. kendini tüketmekte, kendini asmakta o kadar ustasin ki, boynundaki tek bir iz yok. kendini öLdürmeye yeLtendigin yetmedimi daha ? uS´undan vazgecmek , hayata yeniLdigini söyLemek bu kadar basit oLmamaLi. kendine kefen bicmekten vazgec. sirtLan hayati omuzLarina. bu zamana kadar hayatLa nasiL mücadeLe ettiysen devam et. bogma kendini, bogdurma yüregini. öLümün sadece senin bedeninLe kaLsa tamam. seninLe öLecek o kadar $ey var ki. ßari kendin icin sava$mayacaksan, ßenim icin ßari ” ßizim ” icin sava$. yok oLursan ardindan seni takip edecek o kadar büyük öLümLer var ki. bir göc kadar devasa. sakin kayboLma. bir tesbihin imamesi dü$ünce ne hükmü kaLir geride kaLanLarin.seninLe kazandikLarim bu kadar cok iken gitme sonsuzLuga..
dü$erim, eziLirim..
sonra öLüme güLümserim..
biLiyorum cikmaz sokakLarin, adressiz sorguLarin icinde ciLdirmaktasin. biraz da yorgun. dü$ünceLerin bir ucurum ötesi. duvar cökecek sanki. sakin ba$ini kaLdirma göge. yürüyen buLutLari üstüne geLiyor zannedeceksin. bir adim biLe atma. sonrasi ucurum. beni ve sana ait oLanLari birakip gitme öLüme. gözLerindeki sicakLiga doyamami$ken musaLLa ta$inin sogukLugu nereden cikti. ayaz kesse de eLLerini, yüzünü esirgeme beni. kiyma beni. egdirme ba$imi. ezdirme güLü$Lerimi. ben seninLe var oLdum.

ya yaninda beni götür, ya da benide öLdür. senden mucizeLer istemiyorum.
sadece ya$amani, ya$arken beni de ya$atmani istiyorum.eLLerini uzat bana.
sonra da yüzünü hayata cevir.
ßen umudun kiyisinda,
ßen hayatin koynunda,
seni bekLiyor oLacagim..
hayata simsiki sariL.
yoksa,
aciya ba$ göz ettigin kac dü$ ( ü$ ) ün kaLdi daha?

[umiter]

Kirpiklerimin Öte Yanı Uçurum

Çığlık çığlığa bir sessizlikten geliyorum
Boğazımda susa mahkûm edilmiş kelimeler
Usulca aralıyorum göz kapaklarımı
Kirpiklerimin öte yanı uçurum
Eğer gözlerimden bir söz kaçırırsam; biliyorum ki öleceğim
Fırtınalı bir günde patlak verecek cinayetim
Hayata sırtımı döndüm bekliyorum
Karlı istasyonda içimde kaybolmuş gibiyim
Avaz avaz suskunlukta kendimi arıyorum
Gölgeme bassam düşeceğim

Kaçarak uzaklaşıyorum
Ardımda bırakıyorum tüm iz düşümlerimi
Geceyi iki parçaya bölüyor yağan kar
İçimde sarhoş bir kadının ayak izleri
Bir oğlan çocuğu misketlerini fırlatıyor Haliç’e
Parça tesirli acılarımı cebimde taşımışım senelerce
Yanlışlarımı zaten yaşadım
Artık kendi doğrularımı yaşamalıyım
Hayat pis bir elma şekeri tadındaydı hep,
Kırmızısına aldandım
Çürüyen dişlerim değil düşlerimdi çoğu zaman
Ya hayat bize ağır geldi ya da biz hayatı ağırladık
Şimdi hangi kente sığınsam;
Kanım topuklarımda, cıva ağırlığında
Ne zaman elimi yüzüme götürsem;
Bir kadının gözyaşlarında boğuluyorum
Kadın iki eliyle tampon yapıyor ağzına
Bir aşkı daha kusmamak için,
Bildiği tüm küfürler can veriyor boğazında
Karlı istasyonda soluk alıp veriyor sayıklamalarım
Boş bir banktan seyrediyorum gece yayınını
Gece benim için seslendiriyor ‘’sorma ne haldeyim’’
Kirpiklerimin öte yanı uçurum
Eğer gözlerimden bir söz kaçırırsam; biliyorum ki öleceğim

[umiter]

Bir an sevinç duyarken, korkuyorum sonra hemen,
Haydut yillar çalar götürür diye hazinemi;
Bir an, basbasa kalmaktan öte bir sey istemezken,
Sonra diyorum ki, alem niye görmesin sevincimi?
Bazan, sana baka baka kendime çektigim ziyafetle,
Doydum sanirken, bir bakisin açligiyla ölüyorum sonra,
Senin bana verdigin ya da verebileceginden öte,
Ne bir seyden zevk aliyorum, ne de çabaliyorum almaya.
Iste böyle, her gün hem açliktan ölüyor, hem tikaniyorum;
Ya oburca her seyi yiyorum, ya da hiçbir seye dokunmuyorum.

William Shakespeare

[umiter]

SENİN YOLUN AÇIK OLSUN, BIRAK AŞK BANA KALSIN

Her gidişine ayrı anlam yüklüyorum, yapma allah aşkına! Ya hep kal benimle yada söz etme gidişlerden, yada silinsin isminde cismin de... Oynama benimle, dengemi bozuyorsun. Aşkı yaşayacak yürek bırakmıyorsun insanda, böyle değildin sen...
Bittiyse heyecanın bileyim ben de. 'seni çok seviyrum' diye başlayan ve 'Ama..' ile devam eden cümleleri duymakan bıktım. Seviyorsan seviyorsundur, aması olmaz bu işin. Üstelik bir cümlede 'Ama' varsa bir önceki yargının hiç bir hükmü yoktur. 'Seni çok seviyorum ;ama, birlikte olmamız imkansız ... İmkansız diyebiliyorsan eğer sevmiyorsun demektir. Bahanelerin arkasına sığınma.
İnsanların hayatına sorgusuz sualsiz girip, darmadağın eden, sonra da hiçbir şey söylemeden gitmeye çalışanlardan nefret ediyorum.
Böylemisin sen de? Gerçekten gitmek mi istiyorsun? Yürekli ol biraz, hadi konuş. Söylemek istediğin ne varsa.
İki çift sözü haketmedimi bu aşk? Yaşanılan bunca şeye hiç mi saygın yok?
Ah ben, niye yanılıyorum hep? Niye tam "işte bu" dediklerim sömürüyor aşkımı? Biraz daha mı katı olmalıyım? Biraz daha mı kapalı tutmalıyım kapılarımı? Bazen bu dünyadan olmadığımı düşünüyorum. Bu devrin insanı değilim ben. Oyun çeviremiyorum,hesap yapamıyorum. Ban ait olmayan kişilere bürünüp bir plan dahilinde hareket edemiyorum. İnsanız biliyorum, hepimizin zaafları var, ve hepimiz egolarımıza boyun eğebiliyoruz. İyide hep beni mi bulacak bunlar?
Hiçbir kaygıya yer vermeden, hiç bir hesabı düşünmeden açsaydın bana yüreğini işte o zaman görürdün bir aşkın nasıl efsaneye dönüşe bileceğini.
Sen gözlerini kapıyorsun, sen varsın, başka hiç kimseye bakmıyorsun. Her şey senin çevrende şekillenmeli, ve herşey sana göre düzenlenmeli. Beceremiyorum, kusura bakma .
Aşk, tam teslimiyet ister, Kendini aşkın kollarına ya bırakırsın ya da bırakmazsın. "Bir yanım dışarda kalsın" dediğin noktada aşkı boğarsın. Yok edersin o güzelim duyguyu. Bu yüzden hep cesurların işidir aşk. Kaşışları, yalanları, aptalca oyunları kabul etmez. Aşk; saf, duru insanları sever. Kafasında binbir tilki dönenler aşkı yaşayamaz. Arınmalısın. En saf, en duru halinle dönmelisinki yaşaya bilesin aşkı. Kısacası sevgilim, sana göre değil bu iş.. SENİN YOLUN AÇIK OLSUN, BIRAK AŞK BANA KALSIN

[ebruli_m]

paylaŞim İÇİn TeŞekkÜrler

[umiter]

ben teşekkür ederim .okuduğun için