yaralıyürekten şiirler (nacizane kendi yazdıklarım)

[bymavi]

Noktalarla Başlıyorum Her Yanlızlığa....

Sesini sapladım içime...
Sensizliğe tanık yüreğim gecelerden yorgun.
Gözlerim duvarlardaki hüzünden dalgın.
Satırların zindanında esaret oluyor ömrüm.
Oysa gözlerinde boğulmak istemiştim.
Bulutlardan topladığım hüznü gözlerine yağmak istemiştim.
Sen bilmedin.
Beyhude umursamazlığını yaktım yüreğimde gece oldum, yağmur oldum bomboş caddelere yağdım.
Sen yine bilmedin...

Aşkın divaneliğinde büyüttüğüm sözlerden uzak elemlerim bir bir depreşirken duvarlarımda bilinmezliklere sürgündeyim.
Bütün geç kalmışlığıyla yüreğimi sömüren aşk artığı sevgilere tanığım.
Körpe umutlarla yarattığım kentimin acı uğultuları kulağımda.
Geceden düşüyorum üstelik tutan da yok ellerimden...

Nokta konmuş bir hayatın sessiz iniltilerinden ibaret çığlıklarından yeniden doğmayı denedim hep.
Hoyratım!
Hayatın en dik yamacında yalnızlığım oldun.
Kasvetsiz rüzgarlardan arta kalan nefretleri yığdın avuçlarıma.
Buz kestim, cam kırıkları birikti gözlerimde.
Acı bir hüzün, dolu bir bulut dökülmeye ramak kalmış.
Zamansızlığın dur durak bilmez savaşlarından yenik çıkmış yüreğimde, efsunlu bir sevdayla inatlaşıyorum ve zaman tüm soyut yanlarını kusuyor yüzüme.
Düşün ki zaman acımasızdı bize ya da bana!
Ki zamandı herşeyi bana veren ya da bize!
Seni verdi mesela; yalnızlığı yani.

Usul usul içime sızan bu acı bu yalnızlık senden hatıra.
Hayatımızın duvarlarına astım.
İçimin okyanuslarından yaptığım mavi düşler boğuldu, hayata isyanımı armağan ettim
Kıvranıyorum!

Şimdi hayat öyküsüzlüğümün nişanı gibi duruyor hüznün doğurduğu resmin kucağında.
Yüzüme asıyorum çoğu zaman yüreğimdeki boşluklara esaretimi.
Yüzümde kırışıyor hayat.
Gitmelerine can yakıyorum.
Ben, kızıl bir aşkla gelmek isterken sana sen somurtkan mutlulukları seçtin, gece artığı saatlerde kaldın, güneşi soğuttun gözlerinde gözlerim dondu.
Ey yâr!
Saçlarında dalgalanan o hüzün kimin?
Beni kirpiklerinden astığın günden beri milyon defa ölüyorum...
Yanlış senaryolara intiharlar biriktiriyorum...
Gidişinden hasretler yapıyorum kendime sonra yine ölüyorum.

Cüzzamlı yağmurları damlıyorsun içime.
Kapandı sesine isyan eden bu ağız.
Her adım bir intihar dirilemem artık.
Köşe başlarında ninni gibi agıt sesleri üşüşüyor kulaklarıma.
Ben hangi kimim?
Dilinde çürüttüğün o şarkı, kaleminde yanan o şiir kime yol oluyor?
Hangi gökyüzünde mutlusun?
Mutlumusun?...
Susarak haykırıyorum sana sessizliğim oluyorsun.
Geceye satıyorum düşlerimi, yalnızlık kentine göçüyorum ve her yağmur gibi kendimi ağlıyorum. Susuyorum. Aklıma düşsen yalnızlık oluyorum

2007 yılının son mesajı

Yani bu senin nacizane kendi yazdıgın bir şiir ha ????
yalancı ne olsun??
ve eğer hala benim diyorsan hakkım sana helal değildir...

[**zerd@**]

bu mesajı yazdıktan sonra google dan arama yapıp belki 10 forum dolaştım ve bu şiir o forumlardada var ve hiç birinin altına yazarı eklenmemiş..((
eger şiir size aitse isminizi yazın yazar olarak ekleyelim..,

[yaralıyürek]

Kimsesizler yurdunda kaçak yaşıyor ruhlarımız
Azat ettiğimiz duygularımız şimdi aşkı oyuncak edenlerin ellerinde
Ben en masum hallerinde saklerken sevdamı yüreğimde
Onlar dokunup kirletmekten çekinmediler bile
Bir ömür yaşanır mı sevgi?
Ölümüne bağlılık var mıydı?
İki ayrı beden tek olur muydu?
Beş dakikalık zevklerde gizlenmiş aşk
Sıcak bir tene hapsolmuş mutluluk
Son nokta yok olan umutlar,kırılan hayaller,kirlenen sevdalar
Yalancı bahardır bakışları,yaz yağmuru gibidir gülüşleri.
Sen ruhunu yüreğini verirsin,tüm duygularını serersin önüne
Bedenine takılı kalır aklı ve onun olunca vücudun
Biter aşk sevgi sevda
Artık anlık hazlarda gizlidir mutluluk
Kirlenen sevdanla kalırsın gözlerinde hüzün ellerinde yüreğinle
Kimsenin yoktur kimseye faydası
Yanılıp sevmekle yaptıysan hatanı
Kendi cezanı kendin kesersin
Ellerinle geçirip yağlı ilmeği boynuna sehpanı ayaklarınla itersin
Ben kırdım kalemi
Yüreğimde idam ettim ruhumu…

...naz...

[yaralıyürek]

bir bir kopuyor yapraklar ömrümün takviminden
uzaklaşıyorum adım adım yaşamdan hayallerimden
bir yol var belli belirsiz gördüğüm yürüdüğüm
başlangıcını unutalı yıllar oldu sonuysa muamma
nerdeyim neresindeyim bilmiyorum
gülümsüyorum yinede ekmek kırıntılarını bırakarak ardımda
kuşların yiyeceğini bilerek geriye dönmeyi düşünmediğimden
sildiğim geçmişimi unutmak istercesine beni bekleyeni bilmeden
yürüyorum yürüyorum o kocaman belirsizliğin içine
her soluk almak için oturduğum yerden bir çiçek koparıyorum
yada bir çakıl taşı atiyorum cebime ağırlığını düşünmeden
yılların yorgunluğunun yanında nedir ki diyerek sırtlanıp yükümü
bir sonraki molaya kadar bir sonraki yıkıma kadar yürüyorum
her düştüğümde daha bir dik kalkarak daha bir güçlenerek
nereye varacağını bilmediğim yolumu yürüyorum
kah güzelliklere hayran kalarak
kah hüzünlere dalıp ağlayarak
kah küfürler savurup böyle hayatın taaa içine diyerek
bulmak istediğim varmak istediğime doğru yürüyorum
yada yürüdüğümü zannediyorum
yıllardır adım adım katettiğim ardıma bakmaya kortuğum bu
ya hala aynı yerde duruyorsam
ya varamazsam bulamazsam aşk dediğimi ruh eşimi
korkuyorum geriye bakmaktan
olmak istediğim yerde değilde olduğum yerde kalmaktan

...naz...

[yaralıyürek]

adı olmayan bir şiir bu sana
her satırda kendini göreceksin
önce özledim diyeceğim.
yüzüne dokunup yaş akıtacağım
unutmak istedim dediğimde
iki damla yaşını yüreğine akıtacağım.
çaresizlikten bahsedeceğim !
yüreğindeki yaş soluğun olacak.
hesap soracağım !
kıpırdamadan hareketsiz yıkılacaksın
biran susup yüzüne bakacağım
sen başını çevirip utanacaksın
seni orda bırakıp gideceğim.
işte o an
sen ölecek kadar yaklaşmışken sona
ben eğilip kulağına
nereye sevgilim ?
daha seninle şiir yazacağız deyip
gülümseyeceğim....
sen her öldüğünde ben yaşama döneceğim
çünkü bıraktığın sensizlik, aldığın YALNIZLIĞIN üstü diye
şimdi sana iade
düşünsene sensizlikten kurtulmam ve yaşamam için
daha kaç kez ölmen gerekecek...

...naz...

[yaralıyürek]

derinden bir of la gidiyorum gönül bağından
bana ait olmayan yüreğinde nefessizim
sen tek olmalıydın sevdamın ateşiyle yanan
öyle büyümeliydin ki bende yaşam olmalıydı bir adın
bir adın can
gözlerim bakarken etrafa seni görmeliydi her an
gidiyorum derinden bir ofla gönül bağından
taki benim olduğunu haykırırken yüreğin
ruhun titreyene kadar...

...naz...

[yaralıyürek]

bu gece sana yazıyorum sevdiğim
boğazımda düğümlenen yutkunamadığım
yüreğimden dile getirip sana fısıldayamadığım
gözlerine bakıpta haykıramadığım içimde biriken her kelime
bir bir dökülecek satırlarıma sana yazılacak tüm sözlerim bu gece
bu gece belkide hiç olmadığım kadar özgür ruhum
senden kaçışlarımın kendime saklandığım anların sonu
benki sevgiyi yaşamaya gönüllü
benki aşkında kaybolmaya talip
benki sevdanda yanmaya hazırım
bu gece tüm gizlediklerimi bu gece tüm söyleyemediklerimi
sensiz hayatımın nasıl olduğunu
sana ne kadar muhtaç olduğumu anlatacağım
ve sonuna koyduğum üç nokta ile özgür bıraktığın
ruhumu yüreğimi ve bedenimi alıp sonsuzluğa gideceğim
belki ardımdan iki damla gözyaşı akıtıp
keşke bunları söyleseydin diyeceksin
oysa gözlerinin içine bakarken nasıl eridiğimi
elini tutarken nasıl titrediğimi
sana dokunurken nasıl kaybolduğumu görmedin
oysa ben tüm benliğimi sana vermişken sen sen ah be sevdiğim
sen başka ellerin başka yüreklerin başka ruhların esiriydin
elveda ayrılık kelimesi ben senden ayrılamam ki
zaten hiç benim olmadın ya bu gece
son kelimelerim son sözlerim yine kendime
gidiyorum sensizliğin yokluğunda sonsuz olmaya...

..naz..