GİTME

[mehmet karakoca]

NE ÇIKAR ?
Tut ki gecenin
Alacakaranlığında düşlemişim seni.
Tut ki, rüyalarımı bölmüşsün ne çıkar?
Ne çıkar gündüzlerin selamsız aşkına,
Geceleri kefen biçsen.
Bir anlık hırsla,
Her şeyi yıkıp geçsen, ne çıkar ?



Tut ki bundan böyle unutmuşum seni.
Tut ki artık çalan parçalarda ismin geçmesin.
Tut ki yazılan şiirler, seni anmasın,
Varsın eller de unuttu desin.
Ben seviyorum ya seni,
Sen sevmesen, ne çıkar ?

[mehmet karakoca]

BAŞIM GÖZÜM ÜSTÜNE

Senden başka yar bilmem, ömür boyu gözüme,

Bak de yeter, bakarım, başım, gözüm üstüne

İster aşk denizine, ister hicran gölüne,

Ak de yeter, akarım, başım, gözüm üstüne


Yılda bir olsa bile seviyorum de hele,

Senden gelmişse eğer sefadır bana çile,

Yalnız kalbimi değil koca dünyayı bile

Yak de yeter, yakarım,başım, gözüm üstüne


Yeter ki sen bekle de, hiç kalır sabır taşı

Küçük bir umut bile olur gönül yoldaşı,

Razıyım ömür boyu gece-gündüz gözyaşı,

Dök de yeter, dökerim,başım, gözüm üstüne


Seni bu kadar sevmek yalnız benim günahım,

Hiç şikayet ettim mi, bir gün çıktımı ahım,

Bir elimde yüreğim, bir elimde silahım,

Sık de yeter, sıkarım,başım, gözüm üstüne


Biliyorum bu aşkın yalnız sensin galibi,

Her derdine razıyım, çıkmasın tek talibi,

Varsın yağmur yağmasın sen iste şimşek gibi,

Çak de yeter, çakarım,başım, gözüm üstüne


Tek söz etmem bu sevda vursa beni her yandan,

Tanrım beni korusun benden bıktığın andan,

Ne kadar sevsem bile bir gün olur dünyandan,

Çık de yeter, çıkarım,başım, gözüm üstüne


Biliyorum sevgilim, gönlünde yerim gurbet,

İster sılaya çağır, ister her gün sürgün et,

Sen mutlu ol birtanem, ben ömür boyu hasret,

Çek de yeter, çekerim, başım, gözüm üstüne

[mehmet karakoca]

Yüregimdeki çocuk

Yüregimde bir çocuk
Sevinçle hüznü
Bir arada yaşıyor
Bir elinde umut çiçekleri
Digerinde mutsuzluk dikenleri...

Yüregimdeki bu çocuk aglıyor,
Batmış eline
Mutsuzluk dikenleri...
Umut çiçekleri
Gönlünü okşuyor...
Kendisini
Bekleyen geleceği
Umut çiçeklerinde
Biliyor...

Yüregimdeki çocuk
Ellerin de
Umut çiçekleri,
Gözlerinde
Bir ümit ışıgı yanıp sönerken
Kendisine sevgiyle uzanacak
Bir dost eli bekliyor...

Yüregimdeki çocuk
Bir elinde umutsuz dikenleri
Digerinde umut çiçekleri
Gözlerinin içi gülüyor...

Yüregimdeki bu çocuk
Gelecekten umutlu
Hayatla barışık yaşıyor...

[mehmet karakoca]

SENİ SEVİYORUM



Seni seviyorum diye
Gelişine kadar rötar yapmış hayatımı
Seninle yaşamaya hazırlanırken
Sana uzanan yollarımı kapaman niye?
Biliyorum haykırışlarım boşuna
Şahin pençesinde asılı serçe gibi
Nafile tüm çırpınışlarım
Boşuna sesleniyorum duymayacağını bile, bile
Seni beklemem nafile Gözlerinde zifir siyah bir perde
Alkış tutuyorsun alabildiğine
Şamdandaki mum gibi eriyip bitişime
Sen kulaklarını değil
Yüreğini tıkamışsın sana seslenişime Oysa ben
Tüm yokluğuna inat varlığını yaşatırken içimde
Gül pembesi çizgilerle resmini işliyorum
Karanfil moru gecelere
Şiirleri seninle yüklüyorum kanatırcasına
Dizeleri ağlatıyorum.
Seni işliyorum hecelere Tüm yaşayamadıklarıma inat
Seni yaşamak istememdi ütopyalarım
Tek sana adanmışlığımdı ölümüne
Tek senin doldurduğundu rüyalarım
Şimdi
Bir tutam gücüm kaldı en sona sakladığım
Bilmiyorum
Ansızın çıkıp gelecekmisin aniden
Bir avuç toprak olmadan sonunda
Sen diye kucakladığım. Bir gün
Anlayabilme ihtimalin var ya sevdiğimi
Düşüp gelme umudun var ya yüreğinin peşine
Yüreğin bende emanet biliyorsun
Ve ben
Yüreğin yüreğimde
Yüreğin ellerimde
Çok yakında
Çekip gideceğim yok oluşun koynuna
Beni düşürdün ya bu hale
Günahı boynuna.

[mehmet karakoca]

GÜLÜM

Gül yüzün aklımdan çıkmıyor bir an
Hasretin içimi yakıyor gülüm
Yıldızlar uykuya dalarken bile
Hayalin hep bana bakıyor gülüm

Kaybolup giderken seher yıldızı
İçimi kemirir hala bu sızı
Neyleyim ben sensiz baharı yazı
Yokluğun boynumu büküyor gülüm

Yanımda olmadan gülermi yüzüm
Ne gecem bellidir nede gündüzüm
Kahrede kahrede geldi bak güzüm
Şaçlarımda şafak söküyor gülüm

[mehmet karakoca]

Küçük bir dünyanin içine gizlenmissin
Sadece hissedebiliyorum seni
Tipki senin beni hissedebildigin gibi
Bazen bütün umutlarimi ,bütün sikintilarimi
Oradan sana söylüyorum
Tipki senin bana söyledigin gibi
Içimizin karanligini bosaltiyoruz bazen
Bazen de iki kelime saklayabiliyoruz
Seni böyle hissetmek, seni böyle sevmek güzel
Bir bakiyorum bir adim geliyor,
Bir bakiyorum kilometrelerce uzaksin
Geceleri seni düslüyorum yine
Küçük bir makinenin içinden
Biliyorum ayni yerdeyiz ayni seyi dinliyoruz
Hissedebiliyoruz ayni seyi
Elimde sana dair hiçbir sey yok
Sadece yani basim da çalan minik bir radyo
Bilmiyorum su an ne haldesin
Ve de evin neresindesin
Belki salon da koltuga oturmus,
Belki odanda yatagina uzanmis
Ayni seyleri düslüyoruz
Gecenin bizim için hazirladigi güzelligi dinliyoruz
Ben bu gece çok hüzünlendim
Göz yaslarim yanagimda kaldi
Bir ananin acisini paylasti göz yaslarim
Bir sevgilinin siirinde duygulandim
Ama bunlarin hepsinde seni düsledim
Tipki senin beni düsledigin gibi

[mehmet karakoca]

SEVMEKTEN KORKUYORUM

Her gün yanında olamamaktan korkuyorum

Sesini duyamamaktan

Seni görünce, sana alışmaktan da korkuyorum

Nedense sensizlikten de korkuyorum

Bir gün hoşça kal demenden

İstemesem de;

Bir gün, bir gül gibi

İçimde solmandan korkuyorum

Hafızamda bırakacağın hatıralardan

Hatıralardan kaçamamaktan

Adını unutamamaktan korkuyorum

Ah be güzelim;

Ben seni sevmekten korkuyorum.

Benimkisi sadece bir sevda

Göz yaşlarımla söndüremediğim

Korkularımı yenemediğim

Söyleyemediğim

Fakat, kendimi tükettiğim

Ve beni;

Yedi kat yerin dibine sokan

Utandıran, korkutan

An be an içimi yakan

Cesaretsiz bir sevdan

Bu nasıl bir sevda ?

Anlayamıyorum

Ah be güzelim;

Ben seni sevmekten korkuyorum.

Biliyor musun;

Aklımdan hiç çıkmıyorsun.

Sen benim;

İmkansızlar bahçesinden koparttığım

Edâlı gülümsün.

Hiçbir zaman koklayamayacağım

Adını söylerken burkulacağım

Sevmekten hep korkacağım

Fakat, ömrüm boyunca unutmayacağım

Edâlı gülümsün.

Ah be güzelim;

Aslında sen benim,

Kendi ömrümsün

[mehmet karakoca]

hiç kimseyi senin kadar sevmedim

Seni gördüm,
toy bir çocuktu yüreğim
henüz yağmur yağmamış buluttum...
Hiç kimseyi senin kadar sevmedim...
Tutsaktım,
Yok pahasına bir gemiye satıldım
sonra gözlerimi sattım,
Hiç kimseyi senin kadar sevmedim...





Yalnızlığıma
nice zaman
silah çektim, süngü tuttum...
Dağların zirvesinde destan,
çöllerin ortasında ağıttım...
Hiç kimseyi senin kadar sevmedim...





Yakacak diye gözlerin, kalbimi
ellerinin nârına
kendim attım.
Senden duydum en güzelini sözlerin
en tatlı yudumları
senden yuttum
Hiç kimseyi senin kadar sevmedim...

[mehmet karakoca]

Sen geçiyordun yollarımdan,



Yollarıma hep aşk yağıyordu.



Güller açıyordu bahçelerde,



Güllerin gölgesinde gözlerin gülüyordu.



Gök yüzü ağlıyordu seherlerde,



Gül yapraklarına çiy düşüyordu.



Yüreğime hep sen düşüyordun.



Günler geçiyor, ömrüm bitiyordu,



Aşk bahçemde hep sen bitiyordun.



Aşkı ben senle biliyordum.



Seni anlatıyor, seni dinliyordum.



Hangi yola girsem sana çıkıyordum.



Kaç pınar başında nefeslensem,



Kana kana seni içiyordum.



Yüreğimde sen yollarda ben,



Aşk yağmurunda ıslanıp sana yürüyordum.



Baktığım güllerde seni görüyordum.



Sen bana geliyordun, ben sana koşuyordum.



Yollarımıza hep aşk yağıyordu.

[mehmet karakoca]

Sen yoksun aşkım
Tutuşan yüreğim yangınlarda
İçime işledi,sensizliğe gece
Her kalp atışım
Bana yazdırır binbir hece
Ağlarım gülerim beklerim

Sen yoksun - Aşkım
Yine bu gece..