söylemek istediklerim

[fox_angel]

uykusuzluğumun gözleri.........

bütün gece içmişim,
ne bulursam.
bütün gece içmişim,
bir yandan içtiklerimi ağlamışım.
bütün gece oturmuşum,
en yakınlarımla.
hüznüm,
umutlarım,
aşkım,
nefretim,
kinlerim,..............
bayağı kalabalıktık
sanki hepsinin yerine ben içmişim.......

şimdi gecenin çeremesini çekiyorum
başım zonkluyor,
zeus olsamda atenayı doğursam .
vurun bir balta başıma ,
ne farkeder zeus olmasam.

şimdi
heryer kırmızı sanki,
uykusuzluğumun gözleri.........

[fox_angel]

Güneşi söndür tanrım,görmesin kimse kanayan yaralarımı.
Bende saklı kalsın tüm acılar, izin ver tanrım ağlamalıyım.

Gözlerimdeki ışık söndü, artık önümü göremez oldum.Karanlık ve yanlızlık sardı dört duvarı,kapıyı bulamaz oldum.
Kapandı tüm kapılar yüzüme ve hepsi tek tek sürgülendi, sürgünlerdeyim şimdi karanlık ve yanlızlık peşimde.
Kaçmam gerek ikisinden de,biliyorum...

Kara bir duman sardı ruhumu, hangi ışık deler bu yokluğu ?
İrinlenmiş kanım, hengi umut yok eder bu mikrobu ?

Karanlığın içinde ilerleyen üç yolcu, üçününde bedeni tozlu.Sirkelenip atamamışlar geçmişin tozunu.
Yağmur yağsa çamur olup kalır ruhu.Kurudu ve sustu umut, bırakıp gitti tüm yurdu.Bu karanlık yolun sonu...

Yad insanoğlu,sözünde durmaz oldu..
Mevsimlerden sonbahar, umumt uçtu...
Mevsimsiz bir göç bu....

[fox_angel]

Unuttum mu? Unutamadım mı ? Anlayamadım.Fırtınalı bir hal aldım,dalgalar çarpıp duruyor
ruhuma.Her dalga aşındırıyor umutlarımı ve ben herşeyden geçiyorum,her dalga vakti.
Fırtınalar diner mi ? Dinmez mi ? Bilmiyorum.Yüzünü gördüğüm her seferde gök gürlüyor,
kulaklarımda gülüşün,içim titriyor.Kalbimden başlayıp kılcal damarlar vasıtasıyla,tüm
vücudumu sarıyor.Seni gördüğüm de nöbetteyim,ruhum omuzumda,hazıroldayım.Teskere gelir mi?
Gelmez mi ? Hesaplayamıyorum.Düz mantık,ikiyle ikiyi topluyorum sen çıkıyorsun,her bölümün
kalanıda sen,gidenide sen.Sesimden çıkan hep sensin.Yüzlerde sen,binlerde sen,sonsuz sen...
Bu sonsuzluk biter mi ? Bitmez mi? Kavrayamadım.Sonsuzluk senden ibaret,göremediğim heryer
sen,karanlık da sen ,ışık da sen.Gözlerin fener,yolumu bir buluyorum bir kaybediyorum.
Bir varsın bir yoksun,aslında hep varsın,fotokopilerde ben.Sen gerçeksin ben gölgen,giden sen
bekleyen ben.Beklenen gün gelir mi ? Gelmez mi ? Sanmam.Umursamam günleri,geceleri.Ay nerde
bilmem,güneş ısıtmaz,zaten bu tufan ardından bana ulaşamaz.Bir sal yaptım,sensizlik adasından
kaçmak için,sana gelmek için.Bu sal bu tufana dayanır mı ? Dayanmaz mı ? Umursamadım.Açıldım.
Tüm benliğimi açtım,saçtım ortalığa.Ne alırsan bedava.Herşeyim sergide,birtek kalbim kırmızı
kapaklı kara kutuda saklı,senin adına rezerve edilmiş bir halde bağlı.Gel otur kalbime ne
istersen iste.İstemek yeter mi ? Yetmez mi ? Hatırlayamadım.Saçlarının kokusunu yitirmişim,
şuğursuzca dolaşıyorum.Şuğurumu arıyorum.Nerdesin?Bekliyorum...........

[fox_angel]

Bırakılan birkaç anı var ellerimde.
Sen hatıralardasın artık ve şu an ellerimde.

(Kendimi kirlenmiş gibi hissettim, gidip ellerimi yıkamalıyım şimdi .... )

[fox_angel]

Off bak yine aklımı evde unuttum, odamdaki küçük çekmecede ! Hani saçlarının kokusunun olduğu çekmece varya, işte orda. Hemen umutlarımın yanında kaldı, gözlerinin ardında... Hay allah nasıl unuttum,aklım sende kaldı yine ve umut.
Aslında suç bende, bir türlü temizleyemedim şu çekmeceyi, atamadım içimden gözlerini, sesini.Çekmeceyi her actığımda odam sen kokar oldu artık, vazgeçemediğim oda spreyim.Ne radyom var ne de televizyonum, ben sadece sesini dinlerim...
Gazetede neymiş mektuplarının yanında, hiç eskimiyen sevgim.
Şimdi gelde günü kurtar bakalım, aklım sende kalmış ne anlarım.Yürüdüğüm yollarda yine sen varsın, içime cektiğim nefesde senin tadın, aklım yine çıldırdım... :arrow:

[fox_angel]

Ağlayan bi melek var avuçlarımda...
İsyanı var tanrıya,kim demiş melekler ağlamaz diye.
Kim demiş isyan etmezler diye...

Hem sen hiç melek oldunmu ? Sen hiç ağladınmı çaresizliğine,ağladın mı hiç ölümsüzlüğüne...
Ölememek nedemek bilirmisin?
Aldığın her yarayı en ince sızıya kadar,sonuna kadar hissettin mi ?Bir meleğin yarasına hangi merhem çare...

Avuçlarımdan akan yaşlar,toprağa düşüp filizlenselerde her biri bir gözyaşı.Her biri ayrı bir acı....
:evil:

[fox_angel]

Sensizlik çılgınlığın temelinde yatar.
Çığlıklar sensizliğın ağıtını yakar.
Dökülen her yaş sana akar.
Sensizliğin ateşi beni .....

Sensizliğin ateşi beni yakar.
Kor olmuş gözlerim, seni arar.
Tutuşmuş ellerim, kıvılcım çıkar.
Aşk, Sadece yakar .....

Herşeyden gecer yürek, bırakılan her soru işareti gibi beyaz kağıt üstüne.Ağlamaktan sıkılan gözler, ağlamaz sadece yanar. Bırak şimdi ve git. Ateşi ben nasılsa söndürürüm. Yansın bırak mektuplar, küllerini ben savururum.
Herşey aklımda, bu lades hiç bitmez.Verir gibi yapıp geri al, unutmadım say.Ahşap masalar üstünde kırmızı şaraplar,
kadehler yanar.İçtiğim aşk şarabı , senide yakar benide yakar........

[fox_angel]

Yad olduğumu söyleselerdi bana , gelmezdim bu dünyaya.. :evil:

[fox_angel]

Karanlıktayım şimdi, gözlerimi parlatmış aynalara bakıyorum ve susuyorum.
Sessiz bir soğuk var etrafımda, nefesim hayretlerde ve üşüyorum.
Aklım karışmış birbrine, hayallerim kırışık ve ağlıyorum......

[fox_angel]

Her şey ne kadar da garip geliyor artık ruhuma.Baktığım şeyler ve gördüğüm şeyler çok farklı.
Güle bakıpta ' Sen gülsün' diyemedim bu nedenle, sustum kaldım saatlerce. Kime yalan söylesem,
kandırıp kaçsam. Unutulsam ve çıksam akıllardan ve hafızalardan, bir daha anmasa kimse adımı...
Anılacak kaç harfim kaldı ki zaten, Bir'i gitti geriye kaldı ' Kan'... Ellerim de gözlerim de kan,ruhum
ve yüreğim isyan. Dilim küfür bağlamış, cümlelerim ağlamaklı ve bildiğim tek şarkı ' Yalan'...
Gel sen bu bakışlara inan, yad olmuş insanoğlu kendi ruhunu bile satmışken şeytana yada O na...
Doğarken satılmış ruhlarımız, ödünç bedenlerde ödünç ruhlarımız.Ödümüzü patlatmış ayrılıklarımız,
ödlekleşmişiz ödünç aldıklarımızı geri iadelerimizde. Zamanımız gelmiş geçmiş saatlerce, bekletilmiş
canlarımızı sıkmışız, sıkabildiğimizce...Gözlerimizin bereketini kurutmuşuz gizlice, gölgelerin içinde.
Sessizce... Suç saymışız kendimizce, sevdiğimizi sadece sevmeyi. Sevilmelerden kaçmışız köşe bucak.
Yakar tolardan ve ebelerden...Kendi doğumumuzu kendimiz yapsaymışız derken, hayat bizi doğduğumuza
pişman etmiş birden.Doğmak mı suçmuş doğrulamak mı hayatı diye düşünürken, gözlerimiz kapanmış
kendiliğinden. Kör olmuşuz hayata dair bildiğimiz tüm gerçeklere. Bildiğimiz tek gerçek yenmekmiş,
zayıflığını kullanmakmış sevenlerimizin.Sevmemeye adanmış tüm kurbanlarımızı örmüşüz kalplerimizin
etrafına, girişi olup çıkışı olmayan tuzaklarla yaşamaya çalışan mahluklar olmuşuz zamanla...
Sevmenin verdiği suçlulukla işlemişiz tüm cinayetlerimizi ve yok etmenin vediği hazla devam etmişiz,
yaşamlardan çalmaya.
İnsan denilen yaratıkların yaşadığı bu kırmızı gezegenin yeşil sularında, her şeyden geçip
kendimize tapar olmuşuz, zamanla........................................... .........